Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

  • Music:

HET SLIJK DER AARDE

“Ik zou eigenlijk meer met mijn spiritualiteit willen werken, bijvoorbeeld als yogaleraar. Maar ja, er moet ook brood op de plank komen”, zegt John die tegenover me zit.
John is nu manager in de ICT-wereld. Hij verdient goed, maar van voldoening is geen sprake. Tja, en wat nu?

Het valt me op hoeveel mensen niet echt gelukkig zijn in hun werk. Zeker zo rond hun 45ste begint het vaak te knagen: ‘Is dit echt alles wat er is? Als ik nog overstag wil gaan, dan moet ik het nu doen! Maar ja, het geld…’ Meestal betekent ander werk ook werk dat meer met een passie te maken heeft. Met koken, mensen helpen, ‘iets in het buitenland doen’, mooie dingen maken. Allemaal beroepen die heel veel voldoening kunnen opleveren, maar vaak niet zo veel geld.

En dat laatste blijkt maar al te vaak beslissend. Want er is een hypotheek en er zijn opgroeiende kinderen. En niet te vergeten: er is vaak die lifestyle die op geld uitgeven gebaseerd is. En zo blijven veel mensen zitten waar ze zitten, uit angst om los te laten wat ze hebben. Alleen ben ik er heel zeker van dat het leven zo niet bedoeld is.

Begrijpt u me niet verkeerd. Ik zal nooit tegen mensen als John zeggen: geef je baan op en ga doen wat je leuk vindt. Ik kan het belang van geld niet ontkennen, al zou ik dat nog zo graag willen. Maar aan de andere kant is er het verhaal waarvan ik vind dat ik het moet vertellen: het verhaal van de ziel. De ziel die we zijn en die hier op aarde komt om iets te leren en om iets te brengen. En zodra die drang tot het laatste zich gaat manifesteren, is het zo jammer om te zien dat het geld is dat mensen ervan weerhoudt om te gaan doen wat ze zo graag willen doen.

We praten wat over yoga en het boeddhisme, dingen waar John veel van af weet. En in mijn achterhoofd zit ik te piekeren: hij zou een geweldige yogaleraar zijn, maar hij is ook bang. Hoe vindt hij de moed en de inspiratie om de stap te wagen?
“Hoe ben jij eigenlijk tot dit werk gekomen?”, vraagt John ineens aan mij. “Want jij moet toch ook de kost verdienen. En zo’n praktijk levert ook niet meteen veel op.”
“Ik had de mazzel dat ik ontslagen werd in mijn andere werk”, zeg ik eerlijk. “Dus ik had geen keus.”

We lachen erom, maar het is wel wat gebeurde destijds. Ik werkte als freelance-redacteur en raakte in één week mijn drie grote opdrachtgevers kwijt en daarmee 2000 euro per maand. Ik besloot het erop te wagen en van mijn passie mijn werk te maken. Ik vond een ruimte en begon maar gewoon. “Aanvankelijk was het natuurlijk sappelen, maar inmiddels loopt het goed”, vertel ik. En terwijl ik het zeg, krijg ik dat rare gevoel dat deze wending in het gesprek gestuurd wordt. Dat ‘de andere kant’ zich ermee bemoeit en dat ik dat gewoon moet laten gebeuren. John stelt meer vragen. En ik vertel. Meer is het niet en als de tijd om is denk ik: wat een raar consult. Ik hoop maar dat hij er iets aan heeft gehad.

Een week later krijg ik een mail van John.
“Er komt een reorganisatie aan binnen het bedrijf en ik raak mijn baan waarschijnlijk kwijt. Dit is altijd mijn grote angst geweest. Maar nu het gebeurt, voel ik me zo vrij als een vogel. Door ons gesprek weet ik dat dit een kans kan zijn om te gaan doen wat ik wil doen en heb ik er vertrouwen in dat het goed komt. Dus dank daarvoor, John.”

Het was dus inderdaad een ‘gestuurd gesprek’. De andere wereld wist al wat er ging gebeuren. Ze wilden voorkomen dat John in paniek zou raken en hem juist inspireren om zijn hart te volgen. Er zal vast flink bezuinigd moeten worden thuis, maar daar krijgt zijn gezin wel een blijere John voor terug. En is dat niet onbetaalbaar?
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment