Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

  • Music:

1000 KLEINE STAPJES: 7

“Er is niks meer aan te doen”, zegt mijn vader door de telefoon.
“Oh”, zeg ik.
“Dat wisten we al”, zegt mijn vader.
“Ja”, zeg ik.
“Maar nou weten we het definitief”, zegt mijn vader.
Het is even stil.
“Jemig”, zeg ik dan. “En zei de arts nog iets over pijnbestrijding?“
“Ja, meer dan dit kunnen ze niet doen”, zegt mijn vader. “Dus.”

In de stilte die volgt klinkt de echo van dat verdict: de rest van zijn leven elke dag zware pijn. Zoveel pijn dat hij er ook niet meer van kan slapen. Ik probeer me voor te stellen hoe dat vooruitzicht moet zijn. Het lukt me 1 seconde. Dan druk ik het beeld snel weg.

“Ik ben erheen gegaan met een soort busje”, zegt mijn vader ineens. “Daar had ik over gelezen in de krant en ik had dat stuk uitgeknipt. Toen het in de krant stond, was het nog een proef van de gemeente die het subsidieert. Maar het bestaat dus nog steeds. Die busjes zijn speciaal bestemd voor ouderen die naar het ziekenhuis moeten. En voor 4 euro was ik uit en thuis! Als ik een taxi had genomen, was ik gauw 20 euro kwijtgeweest. Dus daar was ik wel blij mee.”
“Dat kan ik mee voorstellen”, zeg ik. “Zat je met meerdere mensen in dat busje?”
“Nee, gelukkig niet”, zegt mijn vader. “Ik hou niet van oude mensen. Met al hun leed...”

Hahaha.
We lachen erom.
Die vervelende oude mensen ook, met al hun leed...
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments