Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

  • Music:

1000 KLEINE STAPJES: 5

Of ik boodschappen voor hem wil doen.
Dat vraagt mijn vader, over de telefoon.
Want hij durft er niet meer uit met dit weer.
En dat snap ik.

“Heb je pen en papier?”, vraagt hij.
“Heb ik”, zeg ik.
Hij somt op wat hij allemaal nodig heeft: knoflook,
2 x vlees op brood, zware shag, stokbrood, koffie, vla, beschuit...
Na een tijdje wordt het stil.
“Dat was het?”, vraag ik.
Het blijft weer even stil.
“Pap?”, zeg ik.
En dan weet ik wat deze stilte betekent.

Hij heeft nog iets nodig. Iets wat hij al jaren nodig heeft. Er waren jaren dat hij het meer dan nodig had. Waarin het zijn leven beheerste. Jaren waarin in het haatte, omdat het zoveel stuk maakte tussen ons.
Een keer, toen hij in een diepe crisis zat, werd het hem bijna fataal. Hij redde het, maar het was op het nippertje. Daarna veranderde de rol ervan in zijn leven. Het is er nog steeds, maar niet meer 24 uur per dag. Pas vanaf een uur of 3 ’s middags. Na die tijd bel ik hem ook nooit.

“Hoeveel heb je er nodig?”, vraag ik.
“Doe maar 4”, zegt hij zachtjes.
“Zeker weten?”, zeg ik. “Volgende week is het ook nog glad hoor.”
“Doe dan maar 6”, zegt hij.

Ik voel zijn gêne.
Maar ik hoor ook de opluchting in zijn stem.
Hij heeft het gevraagd.
En ik ben niet boos geworden.

“Zes stuks”, zeg ik. “Oke, komt voor elkaar.”
“En neem iets lekkers voor jezelf mee”, zegt hij dankbaar.
“Doe ik”, zeg ik. “Tot eerste kerstdag dan.”
“Ja, leuk”, zegt hij. “Ik vind het wel vervelend om het je te vragen.”

Had ik als kind ooit gedacht dat ik het volgende zou zeggen? Nooit.
Maar het gekke is: ik meen het wel.
“Geeft niet hoor pap. Graag gedaan.”
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments