Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

  • Music:

THIS OBSESSIVE MIND

Het was een Engels medium dat het ooit tegen mij zei:
“You’ve got this obsessive mind.”

Ik was er helemaal van in de war. Een ‘obsessive mind’? Ik? Dat viel toch allemaal wel mee?
Maar gaandeweg werd me duidelijk wat hij bedoelde. Want als ik eenmaal iets in mijn hoofd heb...

Neem gisteren. Op maandag heeft het patatje altijd zwemles. Helemaal in Huizen, want het is zwemles voor speciaaltjes. Alleen: deze maandag heb ik geen auto, want die heeft A. nodig. Oei, wat nu.
“Sla een keer over”, zegt A.
Maar overslaan staat dus niet in mijn woordenboek. Ik heb in mijn hoofd dat we naar zwemles gaan, DUS we gaan naar zwemles. En zo zit dat.

Ik sms een andere moeder en vraag of we mee kunnen rijden. Dat kan, dus dat is dan mooi geregeld. Alleen: dan belt de moeder op het laatste moment toch nog af, want haar zoon is ziek geworden. Weg lift. Oei, wat nu.
Voor ieder weldenkend mens zou dit het sein zijn om te denken: misschien deze week maar even geen zwemles. Maar bij mij gaan mijn hersens nu juist in een nog hogere versnelling draaien en gaat alles nu om de vraag: HOE KOM IK BIJ DIE ZWEMLES. Al moet ik er zwemmend naartoe, ik moet en zal er komen!
“Ga lekker met de bus”, zegt A. Het bedoelt het geloof ik spottend, maar zo komt het bij mij niet aan.
“De bus!”, roep ik uit. “Natuurlijk!”
Als een razende doe ik het patatje en mijzelf een jas aan en een muts op en we beginnen heel hard te rennen naar een bushalte. Die is niet echt om de hoek. Hijgend hobbelt het patatje 10 minuten achter me aan met zijn zwemtasje.
“Is het nog ver naar de bus?”
We zijn op tijd en zitten vervolgens bijna een half uur in een dampende bus, maar ik zie maar een ding: zo gaat-ie goed.

In Huizen stopt de bus gelukkig niet ver van het zwembad en we zijn ruim op tijd. Aan het eind van de zwemles kan het patatje maar 3 minuten spelen, want de bus wacht niet. Moet dat arme joch weer rennen aan de hand van zijn moeder over sneeuw en ijs en dat na een uur zwemles. Maar goed, we halen de bus en 3 kwartier later zijn we thuis.

Boven zijn bord valt het patatje bijna in slaap.
Bekaf van zijn moeders obsessieve gedrag.
Terwijl ik buitengewoon in mijn nopjes ben omdat deze missie is geslaagd.

Het is heel erg mensen, maar ik kan er niets aan doen.
I’ve got this obsessive mind.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments