Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

  • Music:

1000 KLEINE STAPJES: 4

Mijn vader belt.
Mijn vader belt anders nooit.
Dat betekent dus dat er iets is.

“Hoe is het?”, vraag ik.
“Niet zo best”, zegt mijn vader.
Ik hoor het ook aan zijn stem.
Er volgt een warrig verhaal en terwijl ik luister, maak ik een inschatting van hoe erg niet best het is.
“Er was hier een zuster of zoiets”, vertelt mijn vader. “En die zei iets over mijn longfuncties. En dat er snel onderzoek moest komen. Ze hebben bloed afgenomen. En ze gaan nog iets doen. Ik weet ook niet wat. Maar ik voel me beroerd.”
“Maar waar kwam die zuster ineens vandaan?”, vraag ik. “Had je gebeld of zo.”
“Ik weet het niet meer”, zegt mijn vader. “Ik weet wel dat ik op die knop kan drukken, als het nodig is.”
“Zou je dat ook doen?”, vraag ik, hem kennende.
“Ik weet het niet”, zegt mijn vader eerlijk.

Dan volgt er een rare stilte.
Waarin er heel veel beelden heen en weer gaan door de telefoon.
En ineens stel ik die vraag.

“Wil jij dat ik je een paar keer per week bel, om te checken hoe het met je is?”
We zijn allebei geen bellers. Dus dit is best een ding voor ons. Er volgt een verrassend antwoord.
“Heel graag”, zegt mijn vader. “Ik hoopte al dat je dat zou vragen. Ik durfde er niet over te beginnen. Maar ik ben bang dat je me anders een keer vindt. En dat ik dan al 2 weken lig...”

Rillingen.
We maken een afspraak. Ik bel om de 2 à 3 dagen. Om 11.00 uur ’s ochtends.

Als ik ophang, voelt dit als een grote stap.
Als een hele, hele grote stap.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 2 comments