Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

BELACHELIJK

De kleine pipo en ik eten een ijsje op een terras in het bos. Bij ons aan tafel is een wat vreemde jonge man aangeschoven van een jaar of 25. Hij zit helemaal over tafel gebogen om maar volledig in de schaduw van de parasol te kunnen blijven en loert ondertussen naar de benen van een meisje twee tafels verderop. Zijn moeder zit met een ijsje in de zon te genieten. Haar zoon mompelt van alles, waarbij steeds het woord ‘belachelijk’ valt.
De pipo concentreert zich op zijn ijsje, maar ik ben alert. Ik krijg het gevoel dat de spanning in de jongen oploopt en dat hij elk moment kan ontploffen.

Dan komt aan de overkant een vrouw aangelopen met twee honden. Ze roept er een. “Albert. Kom!” De jongen begint nu hardop te mopperen. “Albert. Wie noemt zijn hond nou Albert! Dit is echt belachelijk!” Zijn moeder lacht. “Hoe moet die hond dan heten, Peter?”, vraagt ze vriendelijk. Haar toon is rustig en ik ontspan. Blijkbaar is zij helemaal niet bang voor het ontploffingsgevaar van haar zoon. “Een hond heet Eric, of Hector, in ieder geval iets met een c. Maar geen Albert. Verdomme!” “Niet schelden jongen”, zegt de moeder.

Het wordt weer stil. De vogeltjes fluiten. Maar dan loopt Albert weer weg. “Aaaaalbert!”, roept de vrouw weer. De jongen springt op. “Nou heb ik er genoeg van!”, roept hij uit. Hij beent naar zijn fiets, springt erop en rijdt weg. Zijn moeder blijft rustig zitten met haar ijsje. “Zo”, zegt ze nog even opgewekt, als het ijs op is. “Nou, hij is alweer vertrokken, dus ik geloof dat we naar huis gaan. Goedemiddag!”
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments