Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HET WOORDJE 'ZORG'

Operaties zijn ook niet meer wat ze waren.

Mijn vader werd vroeger regelmatig geopereerd.
Meestal aan zijn heup. Dan ging hij 3 weken het ziekenhuis in. Gedurende die 3 weken zat ik dan 's avonds om een uur of half 8 op een kruk naar de bomen van het ziekenhuisterrein te kijken, of naar de drain in mijn vaders been, terwijl mijn vader zich nog eens ophees in het witte bed. Er kwam een zuster langs met een kopje thee.
Zo herinner ik mij de operaties van vroeger.

Vandaag werd A. geopereerd. Om 8 uur 's ochtends meldde hij zich op de polikliniek. Tot zijn verbazing kreeg hij koffie en na het aanbrengen van de verdoving, liep hij zelf naar de operatie-kamer. Daar mocht hij zijn kleren en zelfs zijn schoenen aanhouden. Zijn arm werd afgekneld om het bloed eruit te onttrekken. Toen sneden ze zijn onderarm open. Er werd een bout in zijn pols geboord. Vervolgens sneden ze een pees los en zetten die vast aan de bout.
"Die gaat er met geen olifant meer uit", zei de chirurg tevreden.
"Daar zou ik mijn man mee aan het lijntje kunnen houden", giechelde de assistente.

Chirurgenhumor.

Na een uur stond A. weer buiten. Met een gispen spalk en een verband op zijn arm die roze in een mitella hing. Om 10.30 stond hij voor de deur van het ziekenhuis, waar ik hem weer oppikte.

"Hoe was het?", vroeg ik.
"Surrealistisch", zei A.
"En nu?", vroeg ik.
"Ik weet het niet", zei A. "Over drie weken terugkomen, geloof ik. En een jaar lang revalideren."

Hij beschreef de hele procedure en het klonk allemaal erg vakkundig.
Alleen kwamen er geen zusters in voor met kopjes thee. Er zat geen kruk in met uitzicht op de bomen.
Kortom: ik miste een beetje het woordje 'zorg'.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments