Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HET IS GEBEURD

Het is nacht en we liggen te slapen.
De telefoon gaat.
Eigenlijk zegt dat alles al.

Ik neem op.
Het is even stil aan de andere kant.
Iemand moet zijn tranen wegslikken.
Dan komt het er heel zachtjes uit: "Het is gebeurd."

Tweeënhalf week geleden hebben we afscheid van haar genomen. Op haar laatste verjaardag. De hele familie was erbij. Iedereen had een roos meegenomen. Later kregen we nog een foto via de mail, van haar met die enorme vaas vol met rozen. Ze straalde er ook nog op.

"Hoe waren de laatste dagen?", vraag ik.
Intens. Bijzonder. Zo vertelt de andere kant. De laatste nacht hebben ze, haar drie volwassen kinderen, bij haar in de kamer geslapen. Toen ze zonet even een spelletje deden, om de zinnen te verzetten, hoorden ze iets. Ze gingen kijken. En weg was ze.
"Wat mooi", zeg ik.

We hangen op. Ik loop naar de slaapkamer. A. kijkt me aan. Ik hoef niets te zeggen. Ik kruip tegen hem aan. De warmte van zijn lichaam en zijn hartslag bij mijn oor.
Goed vasthouden.
Heel goed vasthouden.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment