Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

BEN IK GOED HIER?

Het gebeurt voor het omroepgebouw in de omroepstad.
Ik heb net de viewing bijgewoond van een documentaire van Ria Bremer en haal mijn fiets van het slot.
Ik ben nog helemaal onder de indruk van wat ik heb gezien.

Er komt een dame op me af van een jaar of 70-75, met een fiets aan haar hand.
Ze kijkt verward en een beetje paniekerig.
"Ben ik goed hier?", vraagt ze mij.

Ik weet even niet wat ik hiermee aan moet. Hoe kan ik nou weten of zij hier goed is? Bovendien kom ik net uit een heftige documentaire over een jongen die al 18 jaar dood had moeten zijn, maar die nog steeds leeft. Een verhaal waar ik eigenlijk heel hard om had willen huilen, maar dat kon niet want ik zat daar als journalist. Dus ik ben zelf even niet op mijn best.

Maar goed, haar paniek is groter. Dus ik zet mij over mijn verwarring heen en vraag:
"Dat ligt eraan waar u wezen moet."
Maar nou komt het, want de vrouw zegt:
"Dat weet ik ook niet!"
Ze hangt in een soort niemandsland, heb ik het idee. Ik kijk haar aan.
"Ik moet naar iets met een s", zegt ze dan.

Iets met een s.
Van een heftige documentaire ben ik nu in een surrealistische film beland.
"Dit heet de 's-Gravelandseweg", zeg ik. "Dus dat is met een s."
"Nee, nee, nee", zegt de vrouw, terwijl ze bozig mijn woorden wegwappert. "Die s zit aan het eind!"
Ze kijkt me verwijtend aan. Blijkbaar word ik geacht iemand midden in de omroepstad te helpen bij het vinden van een plek die eindigt op een s.
"Nou" zeg ik, "dit is het omroepgebouw. Dus dat is in elk geval niet met een s."
"Iets van paleis of zo", zegt de vrouw. "Voor oude mensen."
Ineens valt er een kwartje. Een paar gebouwen verderop zit een chic appartementen-complex voor bejaarden. En dat heet geloof ik Palace Residence.
"Volgt u mij maar", zeg ik. "Het is vlakbij."
We rijden even naast elkaar.
Maar ook weer niet, want zij zit nog helemaal in haar eigen wereldje en ze moppert verward wat voor zich uit.
"Hier is het", zeg ik na een meter of 50.
"Oh", zegt ze.
"Herkent u het?', vraag ik.
"Een beetje", zegt ze wijfelend.
"Woont u hier soms?", vraag ik dan ineens.
Ik schrik er zelf ook van.
"Ik geloof... het wel", zegt ze dan.
Nu pas begin ik te beseffen hoe de planeet heet waar deze vrouw vandaan komt. En dan fietst ze ineens weg, zonder iets te zeggen, het terrein op. Recht op de deur af waar met grote letters 'Dienstingang' boven staat. Ze gaat naar binnen en komt niet meer naar buiten.

Ik denk niet dat ze daar helemaal goed is.
Maar het komt vast in de buurt.
En trouwens: wie is hier goed?
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments