Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

SCHOON SCHIP MAKEN

Een aantal weken geleden werd ik gebeld door W.
W. bezit twee vrachtschepen.
"En op een van de twee spookt het", zo vertelde hij.
De vraag was of ik wilde komen om daar iets aan te doen.

We maakten een afspraak, in de haven van Rotterdam, maar een paar dagen van tevoren, belde W. mij op.
"We hebben weer pech met het schip en kunnen niet naar Rotterdam komen. Een gebroken leiding dit keer. Alle tanks moeten schoongemaakt worden in België. En zo gaat het dus al jaren. De ene schadepost na de andere. Soms vrees ik mijn faillisement."
Hij vertelde verder dat het licht steeds uitviel, dat de roeren krom staan en dat er ook de bemanning eronder begint te lijden.

Ik had niet de tijd om een dag op en neer naar België te rijden.
"Maar", zo beloofde ik hem, "ik zal op afstand aan het schip werken."
"O", zei hij.
Toen we hadden opgehangen dacht ik: 'Da's leuk Jan. Een schip schoonmaken op afstand. Echt, heel leuk bedacht. Appeltje eitje, maar niet heus.'

Maar goed, beloofd is beloofd. Dus vanaf die dag ging ik iedere dag als ik ergens 5 of 10 minuten over had, even in gedachten naar het schip met een emmertje heel erg wit sop en boenen, boenen, boenen. Ruimte voor ruimte, tank voor tank.

Even ter uitleg, voordat u denkt dat ik gek bent (dat denkt u nu al, geef maar toe, maar dat geeft niet, het zij u vergeven): alles op de wereld is energie, dus trillende deeltjes. Niet alleen mensen en dingen, maar ook gedachten en dus ook de atmosfeer aan boord van een schip. Dat trillen van die deeltjes kan hoger worden in frequentie en dat betekent een betere atmosfeer, maar de trilling kan ook lager worden, bijvoorbeeld door een serie nare gebeurtenissen. En die waren er zeker geweest aan boord van het schip. Wanneer die nare energie vervolgens greep krijgt op mensen, krijg je eigenlijk een neergaande spiraal. En daar was het schip in beland. Met destructieve gevolgen.

Afijn, ik dus poetsen, iedere dag. En daarna lichte kleuren aanbrengen. En 'bloemen neerzetten' en 'mooie muziek erdoorheen jagen'. Ik kreeg steeds meer lol in. Het werd in mijn beleving bijna een party-schip!

Toen werd het tijd om eens de verifiëren bij W. of het in werkelijkheid ook zo gezellig was.
"We hebben op dit moment geen narigheid. En het voelt goed hier", zei hij vandaag over de telefoon.

Wel vroeg hij of ik binnenkort in Rotterdam toch even aan boord wil komen.
"Voor de zekerheid", zei hij.
"Dat is goed hoor", zei ik. "Voor de zekerheid."
'En voor de gezelligheid', dacht ik er achteraan.
'Even lekker aan boord, van mijn eigen party-tanker.'
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments