Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

SURPRISE!

"Heb jij ook gidsen?"
Dat is een vraag die mensen me vaak stellen als ze horen dat ik werk als medium.
Het antwoord: iedereen heeft gidsen. De vraag is meer: ben je bewust van ze.

Gidsen zijn mensen aan de andere kant die zichzelf ten doel hebben gesteld om jou, vanaf je geboorte tot je dood, bij te staan. Het project 'leven op aarde' is, zeker vauit spiritueel standpunt gezien, namelijk al moeilijk genoeg. Vaak willen mensen bewijzen hebben van het bestaan van hun gids. Ik probeer het graag, hoewel ik mezelf er niet zo heel goed in vind, maar eigenlijk is het veel mooier en echter als ik mensen zelf hun gidsen kan laten ervaren. Je kunt hun invloed bijvoorbeeld herkennen als je terugkijkt naar die kruispunten in je leven waar dingen helemaal mis hadden kunnen gaan, maar uiteindelijk toch goed afliepen. De reden voor die ommezwaai zit vaak in iets subtiels. Er was iemand die iets zei... Ineens wist je dat er iets niet klopte... Er kwam dat telefoontje uit onverwachte hoek... Ik ben ervan overtuigd dat daar onze helpers bij betrokken zijn.

De gids waar ik het makkelijkst contact mee heb, is Margareth. Ik heb hier al eens over haar geschreven. "Hoe weet je het zo zeker, dat zij echt is, en hoe ze eruit ziet", vragen mensen wel eens. Dat weet ik dus ook niet. Ik 'ervaar' haar op een bepaalde manier. En we hebben conversaties die een verschil uitmaken. Harder dan dat kan ik het niet maken. Wel denk ik vaak aan deze 'band voor het leven' die we hebben. En aan de dag dat ik haar zal ontmoeten aan de andere kant.

Gisteren was het weer lesdag op de Academie voor Mediumschap. We deden een nieuwe oefening in helder zien. Om de beurt moesten we voor de groep staan, naar de deur achterin de ruimte kijken en dan 'zien' wie er binnen kwam. We moesten deze overledene beschrijven, zo precies mogelijk, niet alleen het uiterlijk maar ook zijn of haar doen en laten. De resultaten waren zo verbluffend, scherp en bijzonder. Alleen kwamen er wel rare mensen door, heel anders dan anders. Veel kinderen ook. Dat komt niet veel voor in oefensituaties. Ikzelf zag een dame op leeftijd, die me aangaf pijn in haar rug te hebben. Ik omschreef haar als druk, humoristisch, warm en erg intelligent. Ze liet me voelen dat ze een warme band had met een jonge vrouw in een ander land en terwijl ze dat 'vertelde' moest ze erg om zichzelf lachen. Terwijl ik haar beschreef zag ik ook nog dat ze viool speelde. Normaal kom ik nooit met dat soort dingen. Ik vond het een erg leuke oefening.

Na afloop sprak docente José met ons door wat ze had waargenomen en genoteerd. Ook zij was onder de indruk.
"Wat heel eigenaardig is", zei ze, "is dat niemand van jullie een overledene heeft opgepikt."
"Hu?", zei de hele groep. We zijn allemaal laatste-jaars en velen zijn al werkzaam als medium, dus hoezo geen overledenen opgepikt.
"Nee", zei José. "Het waren allemaal gidsen en helpers. Herkenden jullie ze niet?"

Op dat moment viel het kwartje. Haar uiterlijk, haar warmte en humor, die vioolmuziek die ik altijd hoor op de achtergrond als ik contact met haar heb... En nu begreep ik waarom ze zo moest lachen toen ze het had over die warme band met die vrouw 'in een ander land'.

De rest van de dag was ik een beetje beduusd.
We hebben oog in oog gestaan.
Alleen had ik het niet in de gaten.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments