Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DE KUNST VAN HET GELOVEN

Geloven moet je kunnen.
Ik kan het niet zo goed.
Het kost me moeite om zomaar iets te geloven. Ik moet het eerst zien. En dan nog... Geloven voelt toch alsof je iets heel essentieels uit handen geeft.

De pipo kan fantastisch geloven.
Hij gelooft in zichzelf, in de mensen om hem heen en in geluk. In Engeland had ik een klein, wit engeltje voor hem gekocht, met glitters op haar vleugels.
"Wat een schatje!", riep de pipo uit en hij stak haar onmiddellijk in zijn zak.
"Voor het geluk", zei hij erbij, ter verduidelijking.

Sindsdien kan het geluk niet op bij de pipo. Een 10 voor aarderijkskunde, een uitnodiging voor een feestje van aanstaande zaterdag, en in 1 week van 10 voetbalplaatjes naar 65!
Overigens allemaal dingen die hij volgens mij cynische verstand ook wel zonder engeltje gehad zou hebben. Maar dit bestrijdt de pipo ten zeerste.
"Ik heb altijd wel een beetje geluk. Maar dat engeltje geeft me extra geluk", zei hij. En toen hij me ongelovig zag kijken, voegde hij eraan toe: "Je moet het gewoon eens proberen mama. Het is helemaal niet eng. En je zult zien dat het heel fijn voelt."

Toen ik hem vroeg of het niet heel glad was op de weg naar school, zei hij: "Ja, echt heel erg glad. Maar ik val niet hè. Dat komt door mijn engeltje."
"Pas toch maar goed op", zei ik.
"Tuurlijk", zei de pipo. "Het engeltje geeft geluk. En ik zorg gewoon dat ik niet val."

Aha, zo doe je dat dus. Je gelooft in je eigen geluk. Je gaat blij de wereld in. En je zorgt zelf dat je overeind blijft.
Het klinkt als een fantastische samenwerking.
Ik prijs me gelukkig met zo'n wijze pipo.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments