Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

ALLES TUSSEN SHIT EN WAUW

Ik ben weer terug.
Nou ja, bijna.
Ongeveer 87% van mij is weer hier.
De rest hangt nog ergens in de lucht.
Maar die zal ook wel weer eens thuiskomen.

Het was een week van assessments op het Arthur Findlay College die me moesten vertellen waar ik sta als medium. De eerste ging over 'demonstreren'. Dus werken als medium voor een zaal. Eigenlijk is dat elke keer weer een kleine zenuwinzinking. Want je gaat staan op een podium en je kijkt naar het publiek en dan hoop je maar dat er 'iemand' bij je komt staan, uit de spirituele wereld. Iemand die je dan zo goed kunt voelen en waar je zoveel van 'weet' dat je er ook achter kunt komen bij wie die persoon hoort. Is het de vader van die vrouw in het rood, of de opa van die man in pak?
Demonstreren is dodelijk.
Demonstreren is mijn passie.
Je bent op je aller-, allerkwetsbaarst. En dat is altijd het moment waarop je de spirituele wereld het sterkste ervaart. Want ze laten je niet vallen. Nooit. Ze sturen altijd iemand die je weer even tot leven mag brengen. En daar helpen ze je ook nog bij. En dat gevoel... Dat gevoel van support en liefde en eindeloos geduld. Echt, ik zou het iedereen gunnen. En het was er dus ook allemaal tijdens het assessment en ik was mijn zenuwen redelijk de baas.
Ik kreeg een: okay.

Yes!

Tweede onderdeel: het privé-consult. Ik had m'n dag niet. Ik had geen controle. Al 's ochtends, tijdens het ontbijt in de eetzaal, voelde ik een overleden oma bij me. Ze liet me een gouden ring zien en een armband en ze liet me weten dat haar kleindochter die droeg die dag. Onwillekeurig speurden mijn ogen rond om te zien op wie ze kon doelen. Dat is dus niet goed. Ik wist dat het niet goed was, dat ik de oma moest 'wegsturen' en dat ze pas terug mocht komen tijdens het assessment. Ik deed het niet. Resultaat: op het moment surprême zat ik niet meer in de flow. Ik vloog erin en er weer uit, omdat ik werkte met de informatie die ik die ochtend gekregen had en niet met wat er op dat moment zelf gebeurde. Een beginnersfout die ik NOOIT meer ga maken.
Ik kreeg een: redelijk.

Sh**!

Derde onderdeel: Public Speaking. Dit is een heel Engels onderdeel. Binnen het Engelse mediumschap wordt er nooit zomaar 'koud' gewerkt. Een demonstratie begint altijd met een stuk 'geïnspireerd spreken', om de toon te zetten. Om de zielen van het publiek te raken.
Je krijgt als spreker een onderwerp en moet daar, ad hoc, een spirituele toespraak over houden van minstens 10 minuten. Ik wist echt niet wat ik hiervan moest verwachten. Mijn Engels is goed en praten kan ik, maar zomaar out of the blue over een aangedragen onderwerp...
Het ging ongelooflijk goed. Ik stond en ik sprak en ik zag de zaal naar voren komen. Iedereen zat op het puntje van zijn stoel en het leek wel of ik ze in de palm van mijn hand had en ze alle kanten op kon bewegen. Van lachen naar huilen, van spanning naar ontspanning. Nog nooit eerder had ik zoiets meegemaakt. Het was geweldig.
Ik kreeg een: excellent.

Wauw!

In het vliegtuig op de terugweg, keek ik genietend van de zon, neer op het wolkendek. Het was een hele andere week dan ik had verwacht. Ik was gekomen met het idee dat ik bepaalde dingen zou gaan laten zien. En ging juist weg met hele nieuwe inzichten.
Alles is altijd anders dan je denkt.
En ik denk dat ik ga stoppen met verwachten.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 3 comments