Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

IN DE KNOOP

knoop

We gingen dus naar Tussen Kunst & Kitsch afgelopen maandag.
De pipo en ik.
Met ons voorwerp: een knoop.

Met een wat? Ja, een knoop. Een smeedijzeren knoop van ruim een meter hoog en bijna 30 kilo zwaar. Dit ding is van mijn vader en hij stond vroeger in de achtertuin van het ouderlijk huis en tegenwoordig bij mijn vader. Die wil nu weten wat het ding eigenlijk waard is.

Samen tilden de pipo en ik hem uit de achterbak van de auto en zetten hem op een karretje. Tegen de tijd dat we in het Singer waren, had ik al pijn in mijn rug.
We hadden een nummertje gekregen en moesten wachten. Het was het eind van de middag en de ergste drukte was voorbij. Mensen liepen rond met schilderijen, vazen, houten beelden, kandelaars. Er hing een gek soort opwinding.
"Als het echt drie ton waard is, dan gaan we naar de Bahama's, toch mam?", hoorde ik een jongen zeggen.

Ineens stond er een man met een hoed voor ons.
"Is die van u?", vroeg hij wijzend naar de knoop.
"Ja", zei ik.
De man keek geïntrigeerd. Liep een rondje om de knoop. Ging ervoor op zijn hurken zitten.
"Interessant", zei hij. En hij stelde nog een paar vragen. Ik besteedde er niet veel aandacht aan, want we kwamen voor de experts. Na een tijdje liep de man weg, maar ik zag dat hij nog 2 keer omkeek.

Ons nummer werd omgeroepen. We trokken de knoop op het karretje door het hele Singer. In het restaurant moesten we even wachten. Ineens tikte een vrouw op mijn schouder.
"Dat is bijzonder, wat u daar heeft", zei ze.
"Ik hoop het", zei ik.
"Ik weet het wel zeker", zei de vrouw.
Ze zag er intelligent uit.
Wachtend in de rij voor de expert, was daar ineens weer een meneer.
"Mag ik even kijken?", vroeg hij.
"Ja hoor", zei ik.
We waren echt een bezienswaardigheid.
"Ik ontplof bijna van de zenuwen", zei de pipo naarmate we meer vooraan kwamen te staan.
En toen waren we aan de beurt.
De expert zette zijn bril op en keek.
"Wat is dit?", vroeg hij.
Dat was ongeveer de laatste tekst die ik had verwacht.
"Een knoop", zei ik, geheel ten overvloede.
"Aha", zei de expert. "En eh... is dit bedoeld als... kunstwerk?"
"Dat weet ik niet", zei ik "Ik hoopte dat u mij dat kon vertellen."
"Nee, dat kan ik niet", zei de expert. En daarmee was het gesprek ook wel zo ongeveer afgelopen.

Terwijl we naar de uitgang liepen, zag ik tranen bij de pipo.
"Jij zei dat ze heel veel wisten", zei hij verdrietig.
"Sorry", zei ik. "Dat dacht ik ook echt."
Ik was vooral boos op mezelf. Drie mensen hadden min of meer aangegeven meer te weten over wat ik daar bij me had. En in plaats van naar hen te luisteren, had ik me helemaal gefocust op 'de expert'. Ik had met veel meer informatie thuis kunnen komen als ik mijzelf ervoor open had gesteld.
Dom, dom, dom.

Dus bij deze, in de herkansing, een vraag aan al mijn lezertjes: kan iemand ons iets vertellen over onze knoop?
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments