Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HET INTERMENSELIJKE GEDOE-DING

Niets is zo vermoeiend, verdrietig makend en nachtrustverstorend als een intermenselijk gedoe-ding.
Ik lig er woelend mee in bed.
Op mijn linkerzij probeer ik me te bedenken hoe dit betreffende intermenselijke gedoe-ding heeft kunnen ontstaan. Ik kom er niet uit. Op mijn rechterzij vraag ik me af wat ik nog kan doen om het img-ding op te lossen. Ik weet het niet meer.

De kerkklok slaat 2 uur.
Ondertussen heb ik pijn in mijn rug.
Kou in mijn handen en kramp in mijn voet.
Allemaal stress.
Ontspannen nu!, zeg ik tegen mezelf.
Eerst je hoofd, dan je nek, dan je schouders, dan...
Koekoek, daar zijn ze weer: nieuwe gedachten over het intermenselijke gedoe-ding. Nu nog verdrietiger.

De kerkklok slaat 3 uur.
Niet gaan rekenen hoeveel uur ik tekort ga komen.
Niet gaan denken aan de dag van morgen.
Positieve gedachtes.
Leuke herinneringen.
Alles om het tij te keren.

De klok slaat half vier.
"Help!", roep ik uit naar de mensen in de andere wereld. "Geef me iets. Iets waardoor ik het ding kan laten gaan en waardoor ik in slaap val."
Ik krijg een liedje. 'Zweven', van Raymond van het Groenewoud. In eerste instantie word ik daar nog verdrietiger van, want het zegt zo precies wat ik voel in dit soort situaties: 'Was ik maar los van alles.' Even moet ik huilen, en dan...

zweven.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments