Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DE HELDERVOELENDE EN HET STEMMETJE

Er is altijd spanning.
De ene keer meer dan de andere keer.
Vanavond valt het mee; ongeveer 4 op de schaal van stress.
Maar niettemin: spanning. Want je weet het nooit zeker. Zoals nu: ik meen een oom te voelen. En een tante, die ook al dood is. En mijn gedachten gingen net naar een caravan. Dus die hebben ze vast gehad. Maar ja, dan komt het hoofd er weer tussen. 'Hoe voelt dat dan, een oom? En een tante? En een caravan?'
Goeie vraag, geen antwoord. Want heldervoelendheid, is niet uit te leggen. Je voelt het gewoon, punt.

Het is trouwens een huiskameroefenavond. Mediumschap is oefenen, oefenen en nog eens oefenen, dus wie dit werk serieus neemt - zoals iedereen die vanavond aanwezig is - die zorgt ervoor dat hij of zij veel oefent.

Als het mijn beurt is, ga ik staan. En vlak voordat ik begin, neem ik me iets voor. Als er iemand in de groep deze oom en tante en hun caravan herkent, dan ga ik nooit meer van die stomme vragen stellen zoals 'hoe voelt dat nou, een caravan.' Omdat dat soort vragen niet bijdragen aan je ontwikkeling. Wat je moet leren, is te vertrouwen wat je krijgt. Ver-trou-wen. Geen rare vragen.

Dus ik vertel van de oom en de tante en de caravan. En dan komt ook de rest van die oom, die echt een fuifnummer was en van verkleedpartijen hield. En van spelletjes. Maar hij was bloedfanatiek en kon niet tegen zijn verlies.
Het wordt allemaal herkend.
Door R.
'Goh', denk ik na afloop.
Want het blijft verbazingwekkend, toch?
Ik ga zitten en denk het nog eens: 'Goh'.
En geheel tegen de afspraak in is daar dan toch weer het stemmetje: 'hoe voelt dat dan, een fuifnummer?'
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments