Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

EVEN SPANNEND

Ja, daar zaten we dan.
Aan het begin van een heerlijk avondje.
Samen aan tafel.
Zonder kids in huis.
Voor het eerst sinds ja-ren.

De pipo en het patatje waren voor het eerst uit logeren samen, bij oppas M. die sinds kort op zichzelf woont.
De pipo had al wel een paar keer gelogeerd, bij de buren en bij vriendjes. Maar het patatje nog nooit. De hele dag had hij ons in spanning gehouden. Dan weer zei hij dat hij logeren 'te spannend' vond. En dan weer dat hij het 'ging proberen'. En dus gingen alle spullen mee, maar lag de mobiel op tafel, want er kon elk moment gebeld worden dat meneertje opgehaald wilde worden. Alleen: er werd niet gebeld. En zo zaten we dus ineens aan tafel zonder kids.

"Gek he", zei ik.
"Ja", zei A.
En toen viel er een stilte.

Een lange stilte.

Ik dacht: wat krijgen we nou? Kunnen wij nergens meer over praten zodra we niemand hoeven aan te sporen om door te eten, niet te knoeien en een vork te gebruiken? Dat kon toch niet waar zijn. Wij waren toch geen stel geworden dat elkaar niets meer te melden had?
Maar het was toch echt zo. Het was stil en het bleef stil.

Ter afleiding pakte ik de kalender erbij die vandaag door de gemeente was opgestuurd. Met foto's van plaatsje B. genomen vanuit de lucht. Bij elke maand een andere foto.
"Weet jij waar dit is?", vroeg ik A.
We hingen samen over de foto en puzzelden:... gemeentehuis daar en het spoor loopt hier en o, kijk, daar is ons huis... En zo, via de luchtfoto's van ons eigen huis, kwam de conversatie gelukkig toch weer op gang en werd het nog een gezellige avond.

We zijn gelukkig nog geen stel dat elkaar niets meer te vertellen heeft.
Maar even spannend was het wel.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments