Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

JANNEKE IN CHIC RESTAURANT-LAND

rest.1jpg

rest.3

rest.0


Het restaurant heette 't Kalkoentje. En het zag er oud-Hollandsch uit. Ik pakte mijn spullen en stapte de auto uit, op weg naar het lunch-interview dat ik hier zou gaan doen.

Er stond een jongeman te wachten. Niet op mij natuurlijk.
"Komt u verder", zei de jongeman terwijl hij me toch escorteerde naar de ingang. "Mag ik uw jas aannemen?"
'Oeh!', zei ik tegen mezelf.
Ik kom niet zo heel vaak in restaurants waar ze mijn jas aannemen.
"Neemt u plaats bij de open haard. Mag ik u een drankje aanbieden van het huis? U kunt kiezen uit alles op de drankentafel", vervolgde de bediende.
Ik wees zijn aanbod beleefd af. Ik moest nog interviewen. Bovendien was ik met niets bekend wat er op die drankentafel stond. De beleefde meneer bracht me een kopje muntthee en wees met het toilet.
"Tjonge", zei ik tegen mezelf toen ik daar aankwam. Overal kaarsjes en een grote pot ob-tampons. Volgens mij had ik nog nooit een damestoilet met gratis ob-tampons gezien.

De geïnterviewden kwamen. Ze discusieerden lang over de te drinken wijn bij deze lunch, terwijl de bediening ons een amuse bracht: "Alstublieft, een bouillonnetje van kreeft en wat ganzenlever met sinaasappel."
"Goh", zei ik net niet hardop en ik hief het glas.
"Niet klinken hoor, dat hoort niet", zei de geïnterviewde nummer 1.
"En je moet je glas ook ietsje lager vasthouden", zei geïnterviewde nummer 2.
We aten en interviewden tegelijk. Terwijl de ene na de andere gang werd opgediend. Alles met vis en alles zo lekker!
Ondertussen werd er veelvuldig gepraat over kunst.
"Je moet weten, de waarde van een schilderij ook afhangt van banale zaken als het aantal vierkante centimeters", zei geïnterviewde nummer 1.
"Maar: een natte is altijd meer waard dan een droge", zei geïnterviewde nummer 2.

"Heeft het gesmaakt?", vroeg de ober toen we klaar waren.
"Nou, het is allemaal op", stelde ik vast.
"Het was uitstekend", corrigeerden de geïnterviewden mij.
Ja, ik stak echt heel veel op deze middag.

Na afloop liep ik terug naar de auto. Ik keek nog even uit over de Rijn, die zijn grijze golven vrolijk aanduwde tegen het terras van het restaurant. Ik stapte in mijn auto en wilde wegrijden. Ineens stond daar weer een bediende voor mijn neus. Hij gebaarde dat ik hem moest volgen, stapte de drukke weg op en hield het verkeer aan zodat ik veilig in kon voegen.
Ik glimlachte en zwaaide naar hem.
Of zwaaien, nee niet zwaaien; een zwaai zou te ordinair zijn geweest.
Nee, het was eerder een wuifje, met een licht koninklijk accent, op een bedje van ingetogen vriendelijkheid.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments