Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

THE NOTHING BOX

"Als je dit ziet, dan snap je mannen veel beter", zegt A.
Hij klikt een Youtube-filmpje aan.

Het is een optreden van ene Mark Gungor. En het gaat over het verschil tussen het brein van de man en het brein van de vrouw. Hij heeft ze, ter illustratie, ook neergezet: 1 mannenhoofd op een pilaar en 1 vrouwenhoofd op een pilaar en daartussen loopt hij heen en weer.

Het mannenbrein, zo vertelt Gungor, bestaat uit allemaal losse dozen. Een doos voor de auto, een doos voor het werk, een doos voor zijn vrouw. En de Gouden Regel is: dat de dozen elkaar niet aanraken. Dus als je een onderwerp met een man wilt bespreken, dan opent hij die betreffende doos in zijn hoofd en bespreekt dat ene onderwerp en verder niets.
Het vrouwenbrein daarentegen, is een soort 'internet superhighway', volgens Mark Gungor. Waarin dus juist wel alles met alles verbonden is. En de drijvende energie daarachter is: emotie. Hij beeldt het nogal griezelig uit, met een elektrocuterend zzzzzz-geluid.

Het is een leuk verhaal. En inhoudelijk kan ik me er ook iets bij voorstellen, al hoor ik weinig nieuws. Maar dan komt het. Als hij weer terugloopt naar het mannenbrein, vertelt hij van het bestaan van een bepaalde doos. Een doos waar niets in zit. De zogenaamde 'nothing box'. Van alle dozen, zit een man het allerliefst in deze doos. En dat verklaart zijn voorkeur voor hersendode activiteiten als vissen en het eindeloos zappen voor de tv. Iets wat vrouwen, met hun eeuwig sissende zzzzzzz-brein Niet Kunnen Begrijpen. Bovendien is de nothing box de enige veilige plaats voor een man in tijden van stress.

Op dit punt kijkt A. mij aan met een blik van: snap je het nou? Hij refereert aan mijn geërger aan avondenlang gezap, of doelloos geïnternet, vooral op momenten dat er eigenlijk huizen geschilderd moeten worden, of spullen naar de stort gebracht moeten worden of afvoeren ontstopt moeten worden.
"Ja ja", zeg ik een beetje onwillig.
Ik snap het wel.
De vraag is of ik het ook wil snappen.
Ik vind het een beetje een makkelijke escape, zo'n nothing box. Want ondertussen moeten die huizen nog steeds geschilderd en... zzzzzzzz

Zo loop ik een dag met die nothing box in mijn maag rond. Stom ding, wat heb ik eraan. Moet je kijken hoe ze weer liggen te relaxen op de bank, A., de pipo en het patatje. Terwijl de hele gang vol ligt met schoenen die ze gewoon hebben uitgeschopt en laten liggen.
"Willen jullie even al die schoenen opruimen?", roep ik.
Stilte.
"Joehoe, die schoenen, even opruimen alsjeblieft, horen jullie me niet?", roep ik nu.
"O, jawel", reageert de pipo lauw. "Maar eh, waar moeten ze dan naartoe?"
Het is toch niet te geloven, de nothingness van zo'n reactie!
"Gooi ze maar in je nothing box", roep ik terug.
Is dat ding tenminste nog ergens goed voor.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments