Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

VRIJ

vakantie

Ik schud haar de hand, doe de deur open en zwaai haar uit.
En dan valt er iets van me af.
Ik kijk om me heen in mijn praktijkruimte. Ik weet niet waarom, maar het voelt ineens als een heel melancholisch moment. Zo’n moment waarop in films de violen inzetten en slow motion beelden uit het verleden op de muziek lijken te dansen. Ik zie mezelf hier nog de eerste keer binnenkomen, in oktober. En ik zie me hier nog mijn eerste cursus geven, in februari. En daarna zoveel consulten gedaan. Veel meer dan ik had durven verwachten. Heel veel ‘eerste keren’ zaten ertussen. Eerste keer stijf staan van de spanning. Eerste keer boze klant omdat de geluidsopname mislukte. Eerste keer euforisch van geluk na een superconsult.

Het hoost buiten. Ik zet het raam open en geniet. Ik weet niet waarom, maar het klopt dat het nu regent. Het is goed dat het nu regent. Ik voel hoe warme wind uit de praktijkruimte langs mij naar buiten stroomt en koele regenlucht langs mij naar binnen. En het klopt allemaal.

Ik kijk om me heen. Wat moet er nog gebeuren? Prullenbak legen, stekkers uit het stopcontact, planten mee naar huis. En dan is het klaar. Mijn eerste halfjaar zit erop en ik heb even pauze. Nog nooit heb ik zo het gevoel gehad dat ik deze pauze verdiend had.
“Nou dahag!”, zeg ik tegen de praktijkruimte voordat ik de deur dichtzwaai.

Ik draai de sleutel om.
Ik ben vrij.


Ps, Duitse bergen en snelwegen dienende, zijn we 1 augustus weer terug op onze post met de onvermijdelijke vakantiefoto’s. U verheugt zich er nu al op.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment