Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DE GLANS IS ERAF

Op de fiets op weg naar het Tros-gebouw moet ik er met een grijns aan terugdenken: de vorige keer dat ik Antoinette Hertsenberg interviewde. Dat was bij haar thuis, ergens op de Veluwe. Ze bleek te wonen in een prachtig oud huis met een prachtige tuin. We zaten in een heerlijke, open keuken en Antoinette vertelde dat haar man zijn bedrijf gevestigd had in het oude koetshuis dat naast het huis stond. We dronken thee en praatten ook nog wat buiten het interview om. Over zwanger zijn bijvoorbeeld, want ik was hoogzwanger van het patatje. Het was maart en het was zo’n ontzettende lente-dag met overal narcissen. Op tafel stond een schaal met paaseitjes waar ik maar niet van nam, want de zwangerschapskilo’s vlogen er toch al aan. Dat begreep ze wel, vertelde ze, want ook bij haar was het nodige blijven plakken. Op tafel stond ook een glazen bak met kikkervisjes.
“Die komen uit die grote vijver in de achtertuin”, vertelde Antoinette.
Na het interview gingen we nog even die tuin in, kijken bij de kikkervisjes. De zon scheen in het water en maakte het doorzichtig. Op dat moment werd er in mijn hoofd een foto genomen en opgeslagen. Het is alsof ik hem nog zo in mijn handen heb en ernaar kijk.

Ik zit te wachten bij de receptie. Daar komt Antoinette aangelopen. Ze glimlacht. We schudden handen en ze wijst me waar we heen gaan voor het interview. Ik weet het niet zeker, dus ik breng het voorzichtig.
“Ik heb je al eens eerder geïnterviewd. Bij jouw thuis. Een jaar of vijf geleden...”
Ze stopt even en kijkt me aan. Ze doet oprecht haar best zie ik. Maar toch: geen spoor van herkenning.
“Ik was heel erg zwanger. En we hebben nog gekeken bij je kikkervisjes”, zeg ik.
Ze schudt haar hoofd.
“Nee, sorry”, zegt ze. En ze loopt weer voor me uit richting de kantine.

Als ik na het interview weer terugfiets, denk ik na over de foto in mijn hoofd, genomen bij de vijver met de kikkervisjes... Degene die erbij was, deelt de herinnering niet. En behalve dat dat raar voelt, verandert het ook iets aan het beeld. Maar wat?

Ik kijk er nog eens goed naar.
En dan ineens, weet ik het.
De glans is eraf.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments