Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

VERBUREAUCRATISEERDE TRADITIE

“Waanzin!”, roept A. uit. “Dit is echt waanzin!”

A. is een Fries.
En Friezen maken zich meestal niet zo druk.
Behalve als het over Friese tradities gaat.

Het gaat over kievits-eieren zoeken. Iets wat A. als kind nog onbekommerd heeft gedaan.
“Als wij kievitseieren gingen zoeken, dan ging je het weiland in, met je polsstok. En dan vond je een eitje, of drie of vier. En dan kwam je thuis en dan gingen die eitjes in een pan met kokend water en dan at je ze samen op. En dat was feest. En nu, moet je lezen wat er op nu.nl staat!"

Ik lees het.
Het is ook heel erg.
Nu mag je alleen een kievits-ei zoeken als je een – hou je vast – ‘nazorg-pas’ en een ‘eierzoekkaart’ hebt. En hoewel het vast bedacht is ter bescherming van de kievit, haalt het de fun natuurlijk overal van af. Ik bedoel: hoe kun je een oeroude traditie zo verbureaucratiseren.
Vind je vervolgens een kievitsei, dan moet je dat ook nog per sms doorgeven, om het te laten ‘registeren’.
Nou was er een boer die een ei vond. Het eerste ei nog wel: hoezee, want dat is een eer. Hij stuurde een sms. Maar... had zijn nazorgpas en eierzoekkaart niet bij de hand. En dat betekende: niet de juiste procedure en dus een niet-erkende vondst.

“Sa heard it net”, zei de vogelbond.
“Waanzin!”, zegt A.
Pas en kaart, versus stok en pan.
U mag het zeggen.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 3 comments