Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HET WEGLOPENDE WATER

“Wat hoor ik?”, vraagt het patatje.
We staan in de badkamer en ik moet heel goed luisteren, want hij hoort geluiden veel harder dan ik.
“O, dat is het water dat wegloopt”, zeg ik.
Ik doe het licht uit en wil naar zijn slaapkamer lopen om hem naar bed te brengen. Maar ik hoor dat hij me niet volgt. Ik draai me om en kijk hem aan. Ik zie het ‘vraagtekenhoofd’.

Ik weet nu: ik heb iets gezegd dat niet goed is aangekomen. Net zoals vorige week, toen we iets wilden verloten. Ik zei: ‘Papa heeft een getal in zijn hoofd.’ Voor een autist, die alles heel letterlijk neemt, is zo’n opmerking reden voor grote ongerustheid.
Ik moet nu even de band terugspoelen om te weten wat ik nu weer voor ‘raars’ heb gezegd in zijn beleving. O ja, het water dat wegloopt.
“Waar loopt die water dan heen?”, vraagt het patatje.
Ik moet lachen.
“Nou, kijk, het stroomt gewoon weg. Maar dat noem je weglopen.”
“Weglopen? Echt?”, checkt het patatje voor de zekerheid.
“Echt”, zeg ik.
“Heeft geen voetjes toch, de water?”, wil hij toch nog even weten.
“Neeeee”, zeg ik.
“Gaat-ie toch lopen?”, vraagt het patatje.
“Ja”, zeg ik. “Zo zeggen we dat. Sorry.”
Het patatje zucht en schudt zijn hoofd. Het is een rare wereld waarin hij is beland. Met onlogische woorden op de meest verrassende momenten. Maar goed, het zal wel weer een bedoeling hebben. En misschien dat hij die ooit nog een keer ontdekt.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments