Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

EEN SOORT ALBERT

Het was een gezellige Kerst.
De buurtjes kwamen eten, met de kinderen.
We hadden twee tafels heel mooi gedekt: een voor de kids en een voor de volwassenen. En na het eten deden we met z’n allen nog een potje pictionnary. Toen was het voor de kinderen echt bedtijd en liep de avond op z’n eind.
“Zal ik de afwas even meenemen?”, vroeg de roze buuf.
Dat lijkt een hele rare vraag. Maar het punt is: zij heeft een vaatwasser en wij niet. Het zit wel al jaren in de planning, die vaatwasser, maar het zou betekenen dat onze keuken uit 1901 grondig verbouwd moet worden en die beslissing kunnen we maar niet over ons hart verkrijgen.

Normaal ben ik niet bang voor een beetje afwas, maar vandaag hebben we vanaf 11.00 uur staan koken uur. En de stapels pannen, borden en glazen en de bakken vol bestek gapen me aan. En dus zeg ik, geheel onverwacht, tegen de roze buuf: "Ja, eigenlijk heel graag."

Het voelt wel een beetje raar om je gasten met de afwas naar huis te sturen. Maar als ik de volgende ochtend beneden kom in een bijna lege keuken, denk ik: ‘Goh, wat fijn.’

Nog leuker wordt het rond een uur of drie ’s middags. Ding dong, gaat de deurbel.
“Wat is dat?”, vraagt de pipo.
“Dat is de afwas”, zeg ik.
En ja hoor, daar staat de roze buuf, met een krat vol schone borden, glazen en pannen. Het is net een soort Albert, maar dan met je eigen afwas, zeg maar. Ik neem de krat in ontvangst en ruim alles binnen vijf minuten op.

Volgend jaar zijn de buurtjes weer van harte welkom
Wat zeg ik: morgen mogen ze weer komen...
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments