Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

GEEN ANDERE WEG DAN VOORWAARTS

‘Hierbij weer de wekelijkse pdf ter goedkeuring. Het is mijn laatste, want vanaf volgende week zit ik hier niet meer. Dank voor de samenwerking. Het was me een genoegen.’

Ik druk op send. Weer een handeling in het kader van het afscheid van vandaag: mijn laatste dag als eindredacteur bij het omroepblad. De huidige eindredacteur, die maar vier dagen werkte, gaat met pensioen en wordt vervangen door iemand die fulltime gaat werken. Dat betekent exit Janneke, na vijf jaar lang iedere maandag daar gewerkt te hebben.

Er volgen nog vele van dit soort ‘laatstes’: laatste lunch, laatste overleg met Marketing, laatste pagina doorzetten. Als ik mijn laatste schermcorrecties doe en de pagina geroutineerd nog eens helemaal check op punten, komma’s, fotocredits, koplengtes en bijschriften, denk ik: shit, ik was hier goed in. Maar goed, was, dus verleden tijd.

Ik check mijn mailbox en gooi de oude berichtjes een voor een weg. Helemaal onderaan staan een paar mailtjes waarvan ik het nooit over mijn hart heb kunnen verkrijgen om ze te deleten. Het mailtje waarin wordt verteld van het onverwachte overlijden van collega L. Mijn vinger hangt een tijdje boven de delete-knop. Dan druk ik.
Het mailtje van ‘Sinterklaas’ (Bram van der Vlugt) waarin hij schriftelijk mijn interview-vragen beantwoordt, zo scherp en aandoenlijk geschreven... Weer twijfelt mijn vinger even boven die knop. En weer druk ik.
Een mailtje waarin collega P. me bedankt voor het consult dat ik haar de avond ervoor heb gegeven bij haar thuis. Mijn eerste consult en haar eerste consult waarvan ze me laatst nog vertelde dat het veel heeft veranderd in haar leven. Mijn vinger boven de delete-knop...

Nee, deze niet. Want deze gaat over wat ik ga doen: consulten geven en cursussen en demonstratie-avonden. En ik weet het wel, het is financieel misschien ‘niet zo verstandig’ en het is een sprong in het diepe, maar als ik deze kans niet aangrijp, doe ik het misschien wel nooit.

Ik laat het mailtje staan en sluit de computer af.
Ik pak mijn tas en ik neem afscheid van mijn collega’s.
Het hek in de fietsenkelder valt hard achter me dicht.
Er is geen andere weg dan voorwaarts.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments