Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

ANDERS GELOVEN

De pipo is dus van zijn geloof gevallen. Maar hier en daar liet hij de afgelopen weken nog wat deuren op een kier staan voor... je wist maar nooit.
“Op school vroegen ze of ik het al weet van het geheim van Sinterklaas. En toen vroeg ik me af: zijn er misschien meerdere geheimen?”
Dus toen er van de week anoniem een doos met pakjes werd bezorgd, besloten A. en ik om toch nog enige mystificatie aan te brengen. Toen de pipo en het patatje sliepen, zetten we de doos in hun slaapkamer. En toen ze de volgende ochtend opgewonden met het pak naar ons toe kwamen, speelden we de vermoorde onschuld. Nee, we hadden echt geen idee waar dat vandaan kwam. En stond hij zomaar in de kamer? Hadden ze niks gehoord?
“Zie je wel!”, zei de pipo zelfverzekerd. “Ik wist het. Er zijn nog veel meer geheimen!”

Het patatje gelooft ‘anders’ in Sinterklaas. De magie van het geheel is niet echt aan hem besteed en hij vindt het maar een raar verhaal. Niet dat hij het complot doorziet; hij gooit het gewoon op de grote hoop van andere rare verhalen. Zoals dat je groente zou kunnen eten. Of dat je ‘hallo’ moet zeggen als je ergens binnenkomt, terwijl mensen je toch gewoon zien. Heel eigenaardig vindt hij dat.

Toen het patatje dit jaar voor het eerst zijn schoen mocht zetten en hoorde dat er de volgende dag een cadeautje in zou zitten, zag ik weer die blik: raar verhaal. Maar goed, het was de moeite van het proberen waard en de volgende ochtend bleek er inderdaad sprake van een cadeautje, in plaats van een appel.
“Ik ga nog even uitslapen hoor”, zei ik toen ze alles hadden uitgepakt. Het patatje zat nog bij zijn schoen.
Twee uur later kwam ik weer beneden en zat hij daar nog steeds.
“Zit je broer daar al anderhalf uur?”, vroeg ik aan de pipo.
“Yep”, zei de pipo. “Hij wil nog een cadeautje.”
Ik keek naar het patatje. En het patatje keek naar zijn schoen. Daar, in die schoen, had zich toch wel iets magisch voltrokken en het leek hem beter dat hij daar de volgende keer met zijn neus bovenop zou zitten.

Vandaag kwam Sinterklaas op de school van het patatje. Ik realiseerde me dat het zijn eerste close encounter was met de Sint. We kwamen aan op school en ik zag dat Sinterklaas net binnen was in het lokaal van de peuters.
“Kijk”, zei ik. “Daar is hij! Sinterklaas!”
Het patatje tuurde ingespannen door het raam. Hij nam er de tijd voor.
“Ja”, zei hij toen. “Is echt Sinterklaas.”
Sint werd nog echter toen hij ook bij het patatje in de klas kwam. En hem een handje gaf. En een cadeautje: een monster truck, precies waar hij zo gek op is! Toen het circus weer vertrokken was, vroeg een juf aan het patatje:
“En ,vond je Sinterklaas mooi?”
“Ik vind monster truck mooi”, antwoordde hij.

Het patatje gelooft vooral in de cadeautjes.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments