Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

AADJE HETERDAADJE

DSC00404

“Nee, ik wil het niet!”, roept het patatje.
Dat roept hij de hele dag. En iedere keer moet je weer afwegen: ga ik hem zijn zin geven, of mezelf. Dit keer wordt het het laatste.
“Jawel”, zeg ik. “We gaan wél een nieuw boek lezen. Het heet Kloddertje en het is heel mooi.”
“Nee, geen Kloddertje! Gaan Lieselotje lezen!”, roept het patatje.
“Ik heb Lieselotje nou al zo vaak gelezen, ik heb er geen zin meer in”, zeg ik stellig.
“Ik heb wel zin in”, zegt het patatje nog stelliger.
Ik pak het Kloddertje-boek en sla het open.
Het patatje pakt het Lieselotje-boek en slaat het open.
“Kloddertje...”, begin ik.
“Lieselotje op een potje”, begint het patatje, die het boek uit zijn hoofd kent.

En zo lezen we, dwars door elkaar heen, ieder ons eigen boek. Het Kloddertje-boek is trouwens echt heel leuk. Het gaat over een kloddertje verf dat vriendjes wil worden met een groep vormpjes. Die wijzen hem eerst af omdat ze hem lelijk vinden, totdat kloddertje hen leert hoe ze allemaal verschillende vormpjes kunnen aannemen. De plaatjes zijn ook heel leuk, dus ik zit me eigenlijk prima te vermaken met dit boek.

Naast me gaat het patatje stug door met Lieselotje op het potje. Want o, wat is dat toch prachtig. En wat is dat Kloddertje een stom boek zeg. Nee, het kan hem echt he-le-maal niet boeien wat ik daar zit te lezen. Hoewel? Zie ik hem daar niet een steelse blik op mijn bladzijde werpen? Hij merkt het en voelt zich duidelijk betrapt.
“Is niet een leuk boek!”, zegt hij gauw.

Het is 23.00 uur.
Ik kom nog even bij hem kijken.
He, waar ligt hij nou mee in bed?
Een duidelijk geval van een heterdaadje.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments