Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

BAS HEEFT HET GEHAD

Het is half acht ‘s ochtends en ik loop mijn rondje door stil Bussum. Op de hoek van de Gerard Doulaan ga ik even rekken tegen een boom. Dan hoor ik om de hoek een vrouwenstem.
-Ah nee Bas, niet nu. Kom op nou. Bas? Bas! He verdorie… (korte stilte) Alleen omdat ik even moest bellen? Ik móet soms even bellen, Bas. Kom op nou. Kom! De kapper komt zo. He verdorie, rotbeest. Wat moet ik nou? Ja, zeg het maar, wat moet ik nou?

Ik ga weer lopen. Om de hoek kijk ik aan tegen de rug van een vrouw met een roze jack en een knot. En ik kijk in de snoet van Bas, een dikke, zwarte labrador. Hij is gaan zitten op de stoep. En terwijl ik hem passeer, zie ik het aan de moedeloze blik in zijn hondenogen: Bas heeft het gehad. Niet met het bellen, zoals zij denkt, maar met alles. Met te weinig aandacht, te korte rondjes, te veel eten en dat eeuwige gezeur, ja zelfs met dat roze jack heeft Bas het gehad. En Bas is een allemansvriend, dus hij kan best veel hebben. Maar ergens houdt het op. En dan gaat Bas zitten.

En hoewel ik het einde niet meemaak, denk ik dat ik toch weet hoe het zal gaan. Zij gaat straks huilen, met van die grote, dramatische halen. En dan staat Bas toch maar weer op, en sukkelt hij achter haar aan naar huis. Precies op tijd voor de kapper.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments