Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

LEKKER HELDERZIEND

Ik rij de straat in met de auto.
Nr. 54, nr. 52, nr. 50: ja, daar is het.
Ik parkeer.
Wat een gezellig buurtje dit. Iedereen zit buiten, in de zon. Ik vraag me dan nog niet af waarom die mensen daar buiten zitten.

Ik stap uit en doe de auto op slot.
“He, ben je niet op je bezemsteel?”, roept een man.
Het is er een uit het groepje van pakweg 10 mensen die daar zitten op hun tuinstoeltjes, met hun jas aan, want zo warm is het nou ook weer niet. En ik denk: ze zitten daar toch vanwege mij, hoop ik?

Ik loop naar de voordeur van nummer 50 en ik voel hoe 20 ogen me volgen. De vrouw in kwestie heeft me gevraagd omdat ze voelt dat er ‘iemand’ in haar huis is.
Ik bel aan.
“Zit je kristallen bol in je tas?”, roept diezelfde man weer.
Ik heb zin om iets terug te roepen, maar ik kan natuurlijk weer even niet op iets assertiefs komen.

Het consult verloopt goed. Er zat inderdaad ‘iemand’ en op een aangename manier krijgen we hem zo ver te vertrekken. We rekenen af en dan moet ik weer naar buiten. Ik zie er een beetje tegenop, tegen al die verwachtingsvolle en/of spottende blikken. Ik haal diep adem en loop naar buiten.
“Zo”, roept de buurman, die duidelijk op dit moment heeft zitten wachten. “Zijn de spookjes verjaagd?”
“Nou”, zeg ik. “Ik heb er één laten zitten. Bij de buren.”
Nu heb ik in elk geval de lachers op mijn hand.

Ik stap in en begin met het gebruikelijke geklungel met radio’s, mobieltje en de snoeren van de Tomtom. Dan wordt er op het raam getikt. Het is de vervelende buurman.
“Een medium met een Tomtom”, roept hij hoofdschuddend. “Lekker helderziend hoor.”
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments