Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HET GEHEIM VAN DE GROENE TOREN

Het is inderdaad best geinig, deze nieuwe attractie in New York. Je zit in een soort van holle boomstam en daarmee vlieg je over een bosachtig parcours. De spanning valt me een klein beetje tegen, maar, zo bedenk ik me, dat heb je vaak met hypes. Dan gaan mensen de leukheid ervan toch wat overdrijven. Maar misschien gaat het nog goedkomen, want we krijgen zo nog die ‘groene toren’. En daarin schijnt iets heel spectaculairs te gebeuren, zegt iedereen. Maar niemand wil verklappen wat. Dat is een soort onderlinge, geheime afspraak.
Ineens zie ik hem in de verte al opdoemen, die ‘groene toren’. Wauw! Hij is heel anders dan ik had gedacht. En wat is dat voor kleur! Die heb ik nog nooit eerder gezien. Een soort lichtgevend groen is het. Echt prachtig. Dit belooft wat. Ik vlieg er nu recht op af. En we gaan nog versnellen ook! Oh boy, als dat maar goed gaat, want ik zie helemaal geen deur waardoor we naar binnen kunnen vliegen.
“Weet jij waar mijn andere gymschoen is?”
Ik weet niet waar die tekst vandaan komt, maar hij heeft in elk geval niks met de ‘groene toren’ te maken dus ik laat het even voor wat het is. Vooropgesteld dat we dit overleven, wat zou er dan in die toren zijn? Ik ben zo benieuwd.
“Maham, mijn andere gymschoen, waar is die?”
Hè f**, wat is dat toch iedere keer. O wacht, het is hoe-heetie-ook-alweer die zo naar atletiek moet.
“Gewoon zoeken”, mompel ik en ik draai me om.
“Heb ik gedaan, maar het lukt niet”, zegt de pipo.
“Zoeken met je ogen”, zeg ik boos. “En niet met je mond. En nou wegwezen. Ik wil m’n droom afmaken.”

Waar waren ook alweer. O ja, groene toren, boomstam, versnellen, geen deur. Jezusmina, we gaan nog steeds harder en krijg nou wat, we gaan gewoon dóór dat groen van die toren heen! Wat is dit voor spul! Dit heb ik nog nooit meegemaakt.
“Moet ik dan gaan atletieken op één schoen. Is dat wat je wil!”
G***! F**! Dit is toch ongelooflijk!
Kwaad spring ik mijn bed uit, loop langs de pipo de gang op, til een t-shirt van de grond, pak de andere gymschoen eronder vandaan en ga weer terug naar bed. Ik trek het dekbed over me heen, sluit mijn ogen en denk aan boomstammen, parcoursen en groene torens.

Maar u raadt het al: ik kom er niet meer in.
Niet meer in de droom en ook niet meer in de ‘groene toren.’
Ik ben er de hele dag een beetje naar van.
Wil iemand alsjeblieft dit geheim voor mij onthullen?
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments