Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DE BRUTALEN

‘De brutalen hebben de halve wereld’, zeggen ze vaak.
‘Dan hebben de niet-brutalen de andere helft’, zei ik dan spottend terug. Ja zeg, wat een gezeur. Als je meer wil van de wereld, dan moet je het gewoon gaan halen.

Die opmerking was natuurlijk best gevat, maar ook een beetje grootspraak, want in de praktijk ben ik vaak het meisje dat als laatste bij de bakker wordt geholpen.

A. moet geopereerd worden aan zijn pols. Die is, in goed medisch taalgebruik: ‘kapot’ en moet worden ‘vastgezet’. Dat werd vastgesteld in december. En er was een wachtlijst van 4 maanden. Dan kom ik uit op april, toch? Maar het werd april en er kwam geen telefoontje. Dus ik bellen (heel netjes) en de mevrouw van het ziekenhuis zei dat er ‘een beetje vertraging’ was, maar dat het ‘heus geen maanden meer zou duren.’ Precies een maand later belde ik weer, want ik kreeg steeds meer het gevoel dat we gepiepeld werden en trouwens, technisch gezien had die mevrouw van het ziekenhuis toen al gejokt. Dit keer vroeg ik het iets brutaler: ‘Wanneer wordt hij opgeroepen, want hij heeft te veel last om hem zo lang te laten wachten’. Het antwoord: ‘Zo snel mogelijk, maar zeker binnen een paar maanden’. Nee, dat gaf me niet echt een bevredigend gevoel toen ik had opgehangen. Dus dit leek dan zo’n moment om het werelddeel der brutalen dan maar te betreden. Iets waarvan ik vroeger niet wist hoe dat moest, maar na een jaar lang van alle kastjes naar alle muren te zijn gestuurd in het onderzoekscircuit van het patatje, gaat het me tegenwoordig een stuk beter af.
“Mijn man ligt elke nacht wakker van de pijn. U hebt toezeggingen gedaan. Ik wil dat u ze nakomt”, zei ik dit keer.
En toen er weer zo’n laffig antwoord volgde, had ik ook deze nog achter de hand:
“Nou goed, dan bel ik gewoon volgende week weer. En de week daarop weer. En de week daarop....”
Toen vatte de mevrouw van het ziekenhuis hem blijkbaar. En ineens was er een belletje uit een andere kliniek. Dat A. over een maand geopereerd kan worden.

De brutalen hebben de halve wereld.
De niet-brutalen de andere helft.
En soms moet je even tijdelijk emigreren, want anders heb je een half jaar lang pijn in je pols.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments