Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HET IS ZÓ GRAPPIG

“Mag ik alsjeblieft, alsjeblieft nog even dit afkijken?”, smeekt de pipo, die eigenlijk naar bed moet. “Het is namelijk zó grappig!”
“Hoe weet jij dat het grappig is?”, vraag ik. Want het is een Amerikaanse comedy met ondertitels en de ondertitels gaan de pipo meestal te snel.
“Ik kan horen dat het grappig is”, zegt de pipo. “Dat komt door die mensen op de achtergrond. Die liggen echt dubbel.”
Er klinkt een grap met meteen daarna zo’n lach uit blik.
“Hoor je wel?”, vraagt de pipo. “Ze liggen echt in een deuk.”
“Ja ja”, zeg ik.
Ik kijk een tijdje mee naar de te flauwe serie. Dan vraag ik aan de pipo:
“Waar zitten die mensen die in een deuk liggen eigenlijk?”
“Hier”, wijst de pipo een beetje om zich heen.
“O, dus een beetje rond de cameramensen, zeg maar”, zeg ik.
“Ja, vlak daarachter”, zegt de pipo.
Hij lijkt erg zeker van zijn zaak.
“En wat zijn dat dan voor mensen?”, wil ik wel eens weten.
“O, gewoon...”, zegt de pipo met een zucht. “Mensen die even langs kwamen lopen. En die denken: wat gebeurt daar nou? En dan moeten ze lachen. En dan blijven ze staan.”
“Ja ja”, zeg ik weer.
“Dat zou jij toch ook doen, als je ergens langsloopt en er gebeurt iets grappigs?”, zegt de pipo.
“Ja”, zeg ik. “Dat denk ik wel.”
“Nou dan”, zegt de pipo.
En dan kijken we weer even naar de serie en wordt er weer een te flauwe grap gemaakt.
“Hoehoehoe”, lachen de ingeblikte mensen.
“Hahaha”, lacht de pipo.
“Hihihi”, lach ik nu ook.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments