Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

EEN GODDELIJK STUKJE TAART

- Waarschuwing: dit logje is niet geschikt voor mensen die aan het Sonja Bakkeren zijn of een andersoortig crash-dieet volgen! -

Er is er een jarig, hoera hoera, dat kun je wel zien aan de taart...
Drie grote dozen staan er in de kamer van de marketing manager. Ze komen van De Taartenkamer, wat natuurlijk al ontzettend goed nieuws is. Als de deksels eraf gaan, valt mijn mond open van verbazing. Wat een creaties! Ik vergeet die hele marketing manager te feliciteren en heb nog maar oog voor één ding: de taarten!

Er zit een Chocoladetaart bij, die bestaat uit allemaal witte en zwarte laagjes. Ik zie er dikke stukken chocola in zitten. Jummie! Dan is er nog de Lime-Merengue-taart, met een stevige bodem (ik ruik de roomboter), een prachtige laag limoensaus en daar overheen een dikke laag merengue die er echt zo ambachtelijk overheen gekwakt is. Hoeoeoe! En dan is er nog een Landelijke Appeltaart die, als ik het deksel van de doos oplicht, nog dampend warm blijkt. Wow!

Bij de aanblik van taarten, stijgt mijn IQ. En dus kom ik op het briljante plan om aan te bieden om de taarten te snijden. Dat lijkt heel gedienstig van mij, maar het geeft me in werkelijkheid de kans om, en passant, stiekem van elke taart een stukje te proeven zodat ik zeker weet dat ik de juiste keus maak.

Het wordt de chocolade-taart.

Daarna hoor ik niets en zie ik niemand meer; het is alleen ik en de chocoladetaart. Ik bijt op de brokken chocola, waarna mijn tong ineens weer wordt gestreeld door de zachte, volle vanille-room. Dit is seks mensen, seks in mijn mond. Kreun, wat is dit lekker!

Het genieten is enorm. En als het stukje taart op is, zet ik het bordje neer, loop lichtelijk high terug naar mijn bureau en zeg: “Zo, ik kan er weer tegenaan.” Daarna werk ik twee uur als een bezetene. De rest van de dag eet ik bijna niets en geniet ik nog steeds na. En het schuldgevoel, dat normaal toch zeker na een uurtje de kop op begint te steken, blijft dit keer uit. Het hele woord ‘calorieën’ lijkt spontaan uit mijn woordenschat verdwenen. In plaats daarvan zingt een zinnetje uit een liedje de rest van de dag door mijn hoofd: ‘If it feels so right, it can not be wrong...’
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment