Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

GELUKKIG WORDT HET VERGOED

Het is het eind van de dag en ik voel me heel naar.
Ik weet alleen niet precies waarom.
Ja, het was een zware dag met een piepend patatje. Het patatje piepte echt over alles. Over jasje aan, over jasje uit, over broodje eten, de pap die te heet was en toen weer te koud… Om alles werd hij boos of moest hij huilen. En ik kon geen goed doen, zo leek het. Heel vermoeiend, maar niet iets om je nou zó naar van te voelen, toch?
‘Waarom voel ik me nou k**?’, vraag ik aan mezelf.
‘Wat is het nare gevoel precies?’, vraag ik mezelf terug.
‘Ja, het is een heel somber gevoel’ leg ik uit. ‘Leeg, alleen, verlaten zelfs...’
‘Verlaten door wie?’, vraag ik terug.
En dan moet ik toch weer aan het patatje denken.
Maar dat slaat natuurlijk nergens op.
‘Misschien toch wel’, zegt de interne therapeute. ‘Want waarom piepte het patatje zo?’
‘Nou gewoon’, antwoord ik. ‘Het patatje is 3, dus die zit in zijn peuterpubertijd. Die is gewoon dwars.’
‘Omdat…?’, vraagt de therapeute.
En dan begint het antwoord me te dagen. Het patatje is zich van me aan het losmaken. Dat lieve, kleine patatje dat tot nu toe mijn grootste fan op aarde was, dat heeft deze week zijn eigen ik helemaal ontdekt en weekt zich los van het mijne. En dat gebeurde vandaag even in alle hevigheid, zodat hij ook echt een stuk van me af is komen te staan. En daarom voel ik me leeg, alleen en verlaten.
‘Goh, nou, bedankt’, zeg ik enigszins verrast tegen mezelf.
‘Graag gedaan hoor’, luidt het antwoord. ‘Je ziet de factuur wel komen.’
‘Geen probleem’, is mijn reactie. ‘Volgens mij wordt dit volledig vergoed.’
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment