Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

ALLEEN DE WATJES ZEGGEN DAG

'Weer typisch iets voor mij', zeg ik tegen mezelf als ik op de fiets stap. 'Wie gaat er nou afscheid nemen van een filmhuis.'
Tja, ik dus.

Het filmhuis was een van mijn blije ontdekkingen toen ik hier in B. kwam wonen. Vanwege de films en vanwege het huis. Want het was een plek met een fijne sfeer waarin ik in de loop der jaren een heleboel mooie dingen heb meegemaakt.

Bij binnenkomst in de kleine, donkere zaal, word ik al meteen overvallen door herinneringen. Toen ik met de kleine pipo, toen twee jaar oud, naar zijn allereerste kindervoorstelling ging, zaten we daar links. En later speelde de pipo hier zelf tijdens zijn de musicals van zijn school. Ik zag hier vriendin M. spelen. En ik heb hier zoveel films gezien.

Met vriendin I. zat ik altijd ergens achterin. Vriendin M. wilde altijd aan de zijkant zitten. En met de roze buuf zat ik juist altijd vooraan. De zwaarste cinematische beproevingen heb ik hier samen met de roze buuf doorstaan. Simon was huilen, Bin Jip was heavy, Guernsey heel irritant en bij London to Brighton zaten we al klaar om te vertrekken. Maar daar stonden ook pareltjes van films tegenover, zoals The Wind That Shakes The Barley.

Vanavond kom ik voor het afscheid, dus de film is daaraan ondergeschikt. Tenminste, dat denk ik. Maar na 10 minuten blijk ik toch weer volledig in het verhaal gezogen, dit keer van Adam's Apples. En ik lach, ik huiver, ik huil: wat een goeie film weer, zeg. Zoals altijd zit ik de hele aftiteling uit en dan komt het overmijdelijke moment dat het licht aangaat. Nog een keer kijk ik om me heen. Dag bar, dag zaal, dag podium.

'Ik ben echt een watje', zeg ik tegen mezelf als ik naar buiten loop. Om me heen hoor ik alleen maar vrolijke mensen praten. Maar dan valt mijn oog op een vrouw bij het fietsenrek met een wat treurige uitstraling. Met haar fiets aan de hand staat ze even stil. Werpt ze daar nou een blik vol weemoed op het gebouw? En zie ik daar nou een traan in haar oog glinsteren? Ze kijkt me even aan en duikt snel weg in haar sjaal. Ze stapt op haar fiets en rijdt door de poort. Haar achterlicht wordt langzaam opgenomen door de nacht.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments