Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

ATONEMENT

Of ik gidsen heb, vragen mensen me wel eens.
Ja, ik heb gidsen.
Iedereen heeft gidsen.
Het gaat er ook niet om of je ze hebt, maar om wat je ermee doet, want je kunt met ze praten. Eigenlijk vind ik dat communiceren met je gidsen een vak zou moeten zijn op de middelbare school. Want boy, wat is het leven een stuk aangenamer als je af en toe terug kunt vallen op de enige mensen in je leven die altijd 100% achter jou staan. Vol geduld, liefde en compassie. En zonder eigen belang, grote ego's en irritant gedrag.

Ik heb het zelf met vallen en opstaan geleerd. En eigenlijk ben ik daar nog steeds mee bezig, want ik heb nog wel eens last van twijfel. Wie zegt dat ik niet met mezelf zit te praten? Dat het niet mijn eigen gedachten zijn die in mijn hoofd opkomen. Want de communicatie gaat - in elk geval bij mij - via gedachten.

Het meeste contact heb ik met gids Margareth. Margareth is een hele geestige, Engelse dame. Ze draagt een mantelpak en eigenlijk iets te hoge hakken voor een vrouw van haar leeftijd. Verder is ze pittig en kordaat en op dat vlak matchen wij uitstekend. We zijn allebei een beetje van 1, 2, hupsakee.

Maar vorige week sloeg de twijfel weer eens toe.
"Margareth", zei ik. "How do I know that your thoughts aren't in fact mine?"
(Ik vind het prettig om in het Engels te communiceren, omdat daarmee een soort scheiding ontstaat met de 'gewone', dagelijkse gesprekken.)
"Because, dear", antwoordde Margareth "there is a lot of wisdom in my thoughts..."
Het kreng.
"No, but I'm serious", ging ik door. "Why would it be possible for me to talk to you, a guide in the spirit world."
"Atonement", zei Margareth.
"What?", vroeg ik.
"Atonement", zei ze weer. "You heard the word today, because of the movie. You didn't know the meaning. You thought about looking it up in the dictionary. Go home and look at the very last description. That's why you are able to talk to me and I am able to talk to you."

Zelden ben ik zo hard naar huis gefietst. Daar aangekomen rende ik naar de Dikke Vandale En-Ned. Atonement, laatste omschrijving: de verbondenheid van de mens met God.
God staat voor mij voor de spirituele wereld. De wereld waar Margareth woont. En voel ik mij daarmee verbonden? Ja, daar voel ik me mee verbonden.
"Thank you", zei ik hardop.
"You're welcome, dear", zei Margareth.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 5 comments