Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

ER ZIJN GRENZEN



Ik was vroeger een fanatieke schaatster. Ik zat op schaatsen en ik trainde het liefst iedere minuut van de dag. Schaatsen was mijn lust en mijn leven.

Met enige minachting kon ik kijken naar mensen voor wie schaatsen niet meer dan een lolletje was. Mensen die, als er natuurijs lag, alleen wat rondkrabbelden rond de koek en zopie. Mensen die - o, gruwel - schaatsten in hun spijkerbroek en op ijshockeyschaatsen. Schaatsen deed je op Noren in je schaatsmaillot en dan met een rugzak op grote tochten rijden en je beschermers mee voor het klunen. Punt, uit.

Gisteren stond voor het eerst sinds lange tijd weer eens op het ijs. Samen met de pipo, op het kunstijsbaantje dat dit jaar is neergelegd voor het gemeentehuis hier in B. De pipo krabbelde wat rond en ik reed in mijn spijkerbroek. Ja, een mens kan veranderen. We hadden dikke pret en toen kwam er een mevrouw naar me toe.
"U heeft Noren aan", zei ze.
"Jazeker", zei ik trots.
"Dat mag niet", zei de vrouw. "Noren zijn gevaarlijk. Ik moet u van het ijs afhalen."

Noren zijn helemaal niet gevaarlijk. Wat wel gevaarlijk is, zijn meisjes van 40 die een enorm schaatsverleden hebben en dan te horen krijgen dat ze gevaarlijk zijn omdat ze op Noren rijden. O, wat voelde ik een enorme drang om die vrouw een dreun op haar ijsmuts te geven. Maar ik hield me in en ging alleen een ontzettend felle discussie aan over de onzin van deze regel.
"U kunt daar ijshocheyschaatsen huren", zei ze uiteindelijk resoluut. En ze liep weg.
"Dat dus nooit!", schreeuwde ik haar na.

Een mens kan veranderen.
Maar er zijn grenzen.
Punt, uit
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment