Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DOKTER T.

Gesprekken met artsen.
Altijd lastig.
Het praten tegen de witte jas, het gevoel van ongelijkwaardigheid, maar ook vaak het onbegrip en het gebrek aan empathie aan de andere kant van de tafel. Dialogen die gaan als volgt:
Ik: “Mijn huid brandt zo dat ik ‘s nachts vaak uren wakker lig.”
Arts: “Uw afweersysteem functioneert niet optimaal.”

NIW, niks aan de hand zolang ‘het probleem’ maar wordt opgelost, maar op dit moment is er geen arts die daarin slaagt. En laatst dacht ik ineens: dokter T.
Dokter T. ken ik nog van vroeger. En bij dokter T. was het altijd anders. Ten eerste zit hij in een prachtig oud pand en heeft zijn spreekkamer uitzicht op een prachtig bos. Ten tweede (nog belangrijker) neemt hij de tijd voor zijn patiënten. Zijn consulten heb ik altijd ervaren als ‘interessant’ en ‘gezellig’ en bij hem voelde ik wel die empathie. Ik herinner me nog een zin die hij eens zei na afloop van een gesprek: “Ik ga je over twee weken terugbellen, want ik moet eens even goed nadenken over dit probleem.” Wat toch net iets anders klinkt als ‘over drie maanden terugkomen voor controle.’

Ik kwam vandaag aan in de wachtkamer van dokter T. Die was afgeladen vol. Daar schrok ik van. De tijden van lange gesprekken met uitzicht op het bos waren zo te zien voorbij.
Ik was aan de beurt.
“Weet je dat ik nog een keer over jou gedroomd heb”, zei Dr. T. op olijke toon. “Dat was ongeveer een jaar geleden en we moesten vreselijk lachen, dat weet ik nog wel. Toen dacht ik nog: hoe zou het met haar gaan?”
De toon is gezet.
Een prettig consult volgt.
Ik voel me helemaal op m’n gemak en kan zelfs nog genieten van het uitzicht op het bos. En als we ‘het probleem’ weer in kaart hebben gebracht, zegt hij, bij wijze van bonus, ook nog die ene zin: ‘ik ga jou even over twee weken bellen, want ik moet weer eens goed nadenken over dit probleem.’

Ik loop weer naar buiten door het prachtige pand en voel me opgelucht, gehoord en vol vertrouwen dat het wel weer goed gaat komen.
Wandelend naar mijn auto, onder de oude eikenbomen, met om me heen de loslopende pauwen die rondscharrelen, weet ik het zeker: mensen genezen gaat over zoveel meer dan alleen het juiste recept uitschrijven.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments