Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

WOORDEN

A. en ik lopen zwijgend naar school.
De school waar de pipo op zit.
De school waar ook het patatje staat ingeschreven.
De school waarvan we hopen dat ze het patatje volgend jaar toelaten.
Want: het patatje en de woorden...

We hebben het gesprek in een paar zinnen voorbereid. En we zitten op een lijn. Maar op welke lijn zit de directeur?

De directeur staat koffie in te schenken als we binnenkomen. We schudden handen en we lopen samen naar boven. De adjunct-directeur blijkt ook bij het gesprek te komen zitten. Dat geeft de setting iets dreigend officieels.

Ik leg uit van de spraak-taal-stoornis van het patatje. Van de woorden die wel in zijn hoofd zitten, maar die hij niet op commando kan produceren. Alleen als ze hem toevallig te binnen schieten.

De directeur knikt.
De adjunct-directeur zegt niks.
Dan stelt de directeur een aantal vragen en wij geven antwoord. Wij stellen ook een aantal vragen en die beantwoordt de directeur.

En het gekke is: de woorden vallen niet. Maar toch lijken ze door de ruimte te vliegen. En iedereen kan ze horen.

Na een half uur schudden we weer handen.
A. en ik lopen de trap af, de stille gang door, weer naar buiten.
Een tijdje zeggen we niks.
Dan kijk ik A. aan.
"Het gaat geloof ik niet gebeuren, he", zeg ik.
"We gaan het nog uitzoeken, maar ik denk het ook niet", zegt A.
Ik zucht.
We zwijgen.
Er rollen wat tranen.
En de woorden, ze schieten tekort.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments