Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

EINDE VAN EEN TIJDPERK

Oppas M. is te laat.
Geen 5 minuten, zoals vroeger. Geen 10 minuten, zoals later. Maar al meer dan een half uur, zoals wel vaker de laatste tijd. Ik zou gaan hardlopen, maar ik realiseer me dat het nu al te laat is.
"Hoe kan dit nou!", roep ik uit als hij dan toch nog komt.
"Nou eigenlijk...", zegt hij. "Heb ik het gewoon te druk. En ik heb geen tijd meer voor oppassen."

Stilte.

Wordt hier nu het einde van een tijdperk ingeluid?

Ik weet nog heel goed dat de pipo 7 maanden oud was en we een oppas nodig hadden. 'Je moet eens aanbellen bij nummer 47, volgens mij hebben ze daar heel veel dochters', zei A.
Ik belde aan. Er deed een zoon open. Maar bij het woordje 'oppas' begonnen zijn ogen te glimmen.
De eerste keer dat we hem achterlieten bij de pipo, was ik nerveus. M. was pas 12! En de pipo niet de makkelijkste. Hoe zou het gaan? Na twee uur belde M. me op.
"Het gaat goed hoor. Dat wilde je misschien wel even weten."

Zo'n moment waarop het vertrouwen begint.

In de zeven jaren die volgden heb ik heel veel meegekregen van het leven van oppas M. Verhalen van hoe hij gepest werd op school, z'n ADHD, problemen in de familie, de scheiding van zijn ouders, z'n coming out en z'n eerste vriendje. Ik wil niet zeggen dat ik me als zijn moeder voel, maar het is wel een bijzondere band die we hebben.

En ineens, nu die woorden gezegd zijn, realiseer ik me dat er al langer 'signalen' waren. M. haalde zijn eindexamen, ging naar de lerarenopleiding, begon te vertellen over uitgaan en dronken worden en hoeveel hij wel niet bij zijn andere baantjes verdiende. Bovendien: vorige week werd hij 20. Maar al die tijd wilde ik het niet laten doordringen: het tijdperk oppas M. is eindig. En het stopt ongeveer hier.

Ik ga niet hardlopen en vraag hem te blijven eten. We halen herinneringen op uit die zeven jaren. Ik zie hoe de pipo af en toe slikt.
Dan begint ineens het razenddrukke leven van M. weer te roepen: hij moet er weer vandoor. Hij knuffelt de pipo nog even en zegt dat hij zelf later kinderen wil zo rond zijn 25ste. We rekenen uit dat de pipo dan 12 is.
"Nou zeg, dat is me wat", zegt oppas M. "Dan kun jij op mijn kinderen passen!"

Als hij weg is zucht de pipo.
"Gaat het?", vraag ik.
"Gaat wel", zegt hij. "Ik vind het gewoon heel erg."
We snikken even samen.
"We gaan hem nog wel zien hoor", zeg ik dan.
"Ja, dat weet ik", zegt de pipo. "Maar eerst was hij mijn oppas en mijn vriend. En nu is hij alleen nog mijn vriend.'
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 2 comments