Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

IEMAND GERED

We zitten te eten op ons terras voor ons vakantiehuis in Frankrijk, als er ineens iemand op de hoek komt zetten. Het is een poes. Of wat ervan over is. Want het is een scharminkel.
"Achossie", zeg ik. "Even wat melk pakken."
"Nee, niet voeren!", zegt A. "Het is een zwerver en straks komen we er niet meer vanaf."
Ik pak wat melk. Binnen een minuut is de hele kom leeg. Dan gaat de poes kopjes geven en als ik haar aai, begint ze te spinnen.
"Het is geen zwerver", zeg ik. "Ze is eruit gegooid voor de vakantie. Kijk maar, ze laat zich gewoon oppakken."
De pipo, die door hoge emotionele pieken en dalen gaat momenteel, begint spontaan te huilen.
"Ik vind haar zo zielig. Nou heeft ze geen papa en mama meer, bohoehoe."

In de dagen die volgen, blijft de poes komen. Uiteindelijk zit ze de hele dag in de tuin. 's Morgens zit ze klaar bij de deur voor haar kommetje melk. En 's middags wacht ze ons op als we als we terugkomen van een uitje. Dan gaan de pipo en het patatje met haar spelen. Er is hier duidelijk sprake van een groeiende band. Alleen A. zit nog in de ontkenningsfase.
"Luilak, ga toch jagen", moppert hij tegen de poes.
Maar ik hoor wat hij eigenlijk zegt. En ik zie hoe hij zijn hart zich steeds verder opent voor dit dier.

Na drie dagen loopt de poes ineens mank. Ze heeft duidelijk veel pijn aan haar linker voorpoot. Als dit echt is, dan betekent het binnenkort haar dood, want zelf eten jagen kan ze zo niet. En als dit een marketingstrategie is, dan is het een slimme, want ineens vallen de woorden 'meenemen naar huis'.

Het is de meest naieve actie die we ooit hebben ondernomen: zonder enige kennis en zonder enig materiaal een poes meenemen op de terugreis van Frankrijk naar Nederland. Ik zal u de details over de geur in de auto besparen.

Maar nog iedere ochtend als ik naar haar kijk, naar hoe ze haar brokjes gulzig opeet, haar melk drinkt, waarna ze haar nu al veel mooiere vacht uitgebreid poetst en zich daarna uitrekt op haar kussentje, krijg ik een extreem voldaan gevoel. We hebben iemand gered. Zo veel is zeker.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments