Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DAT ALLES VOOR ALTIJD ZOU KUNNEN BLIJVEN

hekje

U kijkt naar iets dat verleden tijd is sinds vandaag: het traphekje.
Want A. heeft deze baby-accessoire vandaag verwijderd.

Met opgroeiende kinderen verdwijnt er bijna wekelijks wel iets uit huis. Zakken met kleertjes gaan richting het Leger des Heils. Slabbetjes, spenen, babyspeelgoed, afgelezen boekjes, kinderzitjes... Ze gaan allemaal een andere richting op. En altijd voel ik dan van binnen een kleine snik. Want het is net of er rond al die voorwerpen kleine roze wolkjes hangen vol met rode hartjes, omringd door warme gevoelens en ruikend naar zoete herinneringen. Diep bij mij van binnen zit iemand die altijd roept: neeeee, niet wegdoen! Maar ja, er is geen andere richting dan vooruit.

Ik ben nooit gehecht geweest aan het traphekje. Sterker nog: ik heb me er een paar keer behoorlijk aan gestoten. En bovendien hebben we het niet meer nodig, want het patatje kan nu zelf traplopen. En toch, het doet weer zeer. Dat ene deel bij mij van binnen mist het traphekje. Of beter: het wilde dat het traphekje voor altijd kon blijven. Dat alles van de pipo en het patatje voor altijd zou kunnen blijven.

Morgen wordt het patatje 3 jaar.
Het is de eerste verjaardag die hij als zodanig zal beleven.
De kamer is weer mooi versierd en zijn pakjes liggen op tafel.
"Wat ben je morgen?", oefende ik vandaag met hem.
"Hiep hiep", zei hij patatje.
"En wat krijg je dan?", vroeg ik.
"Dootjes", zei hij.
Hij keek er erg happy bij.

Er is geen andere richting dan vooruit.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments