Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DE ZEEPBAAN EN DE COKE

De dag voor koninginnedag was vroeger de dag dat ik me begon te verheugen op de zeepbaan. Ik legde mijn oudste kleren alvast klaar, zodat ik me de volgende ochtend al vroeg kon melden op het voetbalveld waar de baan werd opgebouwd. Het was een lange, hoge glijbaan met bochten, helemaal ingesmeerd met groene zeep. Je vloog er vanaf, op je rug, op je buik, en dan plofte je op een kussen en was je helemaal groen en je rook naar groene zeep. Nog een keer!

Toen ik tijdens mijn studietijd in Amsterdam woonde, werd koninginnedag sjokken door de menigte. Mensen in bootjes, kratten met bier, de lucht van braadworst en valse dwarsfluitliedjes in het Vondelpark. Ik voelde me er nooit echt thuis. Ik miste de zeepbaan.

In 1994 kwam ik te werken op de redactie van het hippe maandblad Strictly. Ik was helemaal niet hip. Ik ging niet veel uit, kwam nooit in hippe tenten en droeg geen Replay of Diesel. Ik vond mijn draai en werd geaccepteerd, maar bleef een vreemde eend in de bijt.

Het werd 29 april 1994 en er was onrust op de redactie. Er werd druk gebeld en mensen kwamen en gingen. En ik herkende dat opgewonde gevoel: van de zeepbaan. Nieuwsgierig vroeg ik aan een collega waar iedereen nou eigenlijk zo druk mee was. 'Met drugs scoren', fluisterde ze me toe. 'Want koninginnedag is natuurlijk niks zonder goeie pillen en coke.'

Zelden was het contrast tussen mij en de anderen zo groot.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments