Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

VIND MIJ

Sinds een week of wat, is het patatje een nieuwe fase ingegaan. Hij heeft het stout-zijn ontdekt. En dus doet het patatje hele stoute dingen. Zo pikt hij de kokosbrood uit de broodbak en eet dat op. Voor de helft. De andere helft laat hij liggen, als een soort bewijs van zijn misdaad. Hij maakte vorige week ook een spoor van boterhammen door de kamer. De dader was heel makkelijk te herleiden, want het spoor eindigde precies bij het patatje dat met een heel onschuldig gezicht voor de tv zat, al leek het er meer op dat hij zijn lachen probeerde in te houden. Ook maakt hij er nu een sport van om, als we hem in bed gestopt hebben, er weer uit te klimmen, zijn aankleedkussen te pakken en daarvan de schuimrubberen inhoud eruit te plukken. Hij maakt er leuke kleine stukjes van die hij door de hele kamer gooit. Het ziet er schrikbarend en zeer puinhoperig uit. En juist dat lijkt het patatje enorm veel voldoening te geven.

Beide acties - het boterhammespoor en het aankleedkussenverpulveren - deden me afvragen of het patatje er niet onbewust iets mee wilde zeggen. Het spoor was duidelijk: hij wilde gevonden worden.
"Maar wat is nou dat met dat aankleedkussen!", vroeg ik aan A.
"Hij markeert het einde van zijn babytijd door de zachtheid eruit te halen", antwoordde A.

Oeh, dat was een gevoelige. Want misschien heb ik daar wel een beetje moeite mee, het feit dat het patatje helemaal baby-af is. Maar het zou natuurlijk een vertaling kunnen zijn van zijn nonverbale boodschap: vind mij, want ik ben geen baby meer.
We zullen morgen eens naar hem gaan zoeken.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments