Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

NIET TE HARD WERKEN

Zus R. werkt hard. Heel hard. Ze is manager in een ziekenhuis en haar werkdag begint om 8 uur.
“8 uur!”, riep ik uit toen ik dat hoorde. ""Maar dan ben je toch wel om 4 uur klaar, toch?"
Dat bleek niet het geval. Het werd zelfs wel eens half 8 's avonds! En de lunch schijnt er ook regelmatig bij in te schieten.
“Hoe laat beginnen jullie dan?”, vroeg zus R.
Ik schetste haar een dag op een gemiddelde redactie.
"Om 9 uur doet iemand het licht aan. Maar dan blijft het nog een tijd lang stil. Tussen 9.30 en 10.30 druppelt men binnen. Dan eerst: nieuws uitwisselen ('Jeetje man, die gorilla...’) en vervolgens de krant lezen ('Ja, nieuws is ons vak, hè').
Dan de computer aan en een beetje stukjes typen. Af en toe kopje koffie halen. Om 12.00 lunchen. Rond 14.00 redactioneel overleg. Weer een beetje typen. En dan is, zo rond 16.00 uur, het beste er wel weer van af bij de meeste redacteuren. Een colaatje light zorgt misschien nog voor een laatste opleving. Maar rond 5 uur worden de laatste stukjes ingestuurd en ergens rond 5.30 gaat men naar huis. Op z'n laatst."

Zus R. kon het maar moeilijk geloven. Volgens haar was dit beeld lichtelijk gechargeerd. En dat was misschien ook wel zo. Maar dat kon niet voorkomen dat ik vanmorgen eindredacteur J. het volgende hoorde zeggen toen hij rond 10.30 binnenkwam.

"Ik ben vandaag niet zo vroeg, geloof ik. Mijn ijkpunt qua tijd is namelijk de Christine le Duc in de Gijsbrecht van Amstelstraat. Als die open is als ik er langs rij, dan ben ik aan de late kant. Hij gaat namelijk om 10 uur open."
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments