Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

MOEILIJK

De telefoon gaat.
Het blijkt mijn vader te zijn.
Hij is boos.
Heel boos.
Boos omdat ik niet op bezoek ben gekomen vanochtend, omdat ik iets anders te doen had. Blijkbaar. Boos omdat hij van de week door zijn been is gezakt in de supermarkt en toen nauwelijks thuis kon komen en hij z'n auto dus maar voor de deur van het bejaardentehuis heeft geparkeerd, ergens midden op de stoep, ja, wat moest-ie anders? Hij kon toch niet meer lopen van de parkeerplaats naar dat z'n huis?! Door dat been. En niemand die hem hielp. Helemaal niemand. Of ik dat wel heel goed begrijp. En toen hadden die verpleegsters van het tehuis ook nog het lef gehad om te klagen dat z'n auto verkeerd geparkeerd stond en ondertussen deed dat been ook nog zeer, zo ontzettend zeer dat hij er niet van kon slapen en hij dus maar aan die hele zware pijnstillers was gegaan. Die pijnstillers waarvan hij altijd last van zijn maag krijgt. Dus ook dat nog. En dan had hij nog het geluk gehad dat vriend G. onverwacht was langsgekomen, ja die wel, want die ging nou maandag boodschappen voor hem doen ja. Want voor de rest was er niemand die ook maar iets... De dokter bellen? Wat nou de dokter bellen. En dan? Wat zou de dokter zeggen dan? Nee, precies, dat dacht hij al. Nee, ik had makkelijk praten met m'n mooie adviezen. En stel dat hij wel de dokter gebeld had, zou er dan iemand gekomen zijn die hem naar die dokter zou brengen, nee toch? Oh, nou ineens wel? Nou, ineens wel zeker. Mooie praatjes, dat waren het allemaal. Daar was ik goed in, mooie praatjes. Truus met de mooie praatjes, dat ben ik.

Hier loopt het gesprek uit de hand. Mijn vader gaat schelden, kwetsen...
De bliksem slaat in. En ik word geacht de bliksemafleider te zijn.

En ik hoor nog wel wat hij eigenlijk zegt: help me, alsjeblieft. Ik kan dit niet meer. Dit aftakelen. Het naderende einde. De onzekerheid, de angst en niets meer kunnen.

Ik hoor het wel, maar ik voel ook dingen: pijn en gekwetstheid. En net als ik denk: hoe zet ik me hier overheen, wordt het stil aan de andere kant van de lijn. Dan: tuut, tuut, tuut. Hij heeft de hoorn erop gegooid.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment