Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HET GAAT NOOIT MEER WEG

"Dag, goeiemiddag, mag ik hier gaan zitten? Oh fijn. We zijn nog vroeg hè? Tien over drie? Oh, nou ja, ze zullen zo wel naar buiten komen. He he. Ik heb hier ook nog op school gezeten vroeger. Ja, gek he. Leuk? Nee, het was helemaal niet leuk. Ik was dik, weet je. Echt een propje. En we woonden daar, op de Sijpelweg, 'de slechte buurt' heette dat toen. En ze noemden me een vlooienkind. Nee, het was een hele nare tijd. Het ergst was de keer dat ik een verjaardagsfeestje gaf en dat er niemand kwam. Helemaal niemand! Zie je dat nou, ik moet 'r nog van huilen. (snif) ... Maar mijn vader was een goeierd hoor en die zei: ik haal je d'r af. Je mag naar de Montessori. En daar had ik het heel fijn. Samen met de juf een taart bakken en zo. En alles op je eigen tempo. Heerlijk. Toen ben ik wel weer opgebloeid. En later ben ik ook nog goed terecht gekomen hoor. Ik ben de verpleging ingegaan en nou werk ik in de Thuiszorg, lekker 20 uur per week. De rest van de tijd loop ik met m'n hond over de hei, beetje stokken gooien, in het zonnetje zitten... Maar elke week als ik hier kom om mijn nichtje op te halen, dan komt het toch weer even naar boven. Ja, het is toch hetzelfde plein. En ik kan je zo aanwijzen waar dat pesten allemaal gebeurde: daar op dat hoekje. En daar achter die boom. Hetzelfde plein, maar dan 45 jaar later. En op een of andere manier gaat het nooit meer helemaal weg."
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments