Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

OP Z'N JONGENS

"Wil je boven eten of beneden?", vraagt A.
Ik twijfel.
"Beneden eten is gezelliger", zeg ik. "Maar ik voel me nog zo ziek."
"Dan blijf je in bed", beslist A. "En dan eten wij beneden 'op z'n jongens'."

Ik weet wat dat betekent, 'op z'n jongens' eten.
Dan zitten ze aan de kleine tafel, met de tv aan, het bord op schoot. A. leest de krant, de pipo kijkt naar Scooby-Doo en het patatje loopt wat rond en haalt af en toe een hapje yoghurt.
Ik wil altijd aan de grote tafel eten. Met z'n allen en iedereen moet zitten op een stoel. Tv uit en geen leesvoer aan tafel. Daar moet ik hard voor vechten en je ziet het: zodra ik even niet meer aan de macht ben, gaat het leven meteen weer 'op z'n jongens'.

Het hele huis ziet er trouwens 'op z'n jongens' uit. Als ik even beneden kom, zie ik dat er schoenen op tafel staan. De kussens van de bank liggen op de grond. Er is een beker drinken omgegaan, maar de melkplas ligt er nog. Ik begin wat met opruimen, maar word al gauw weer zo benauwd dat ik het opgeef.

Gisteravond vroeg ik wat A. met de pipo had gedaan 's middags.
"We hebben geknutseld", zei A.
"Oh leuk", zei ik. "En, heeft-ie ook nog iets verteld?"
"Nee, niet echt", zei A.
"Praten jullie tijdens het knutselen?", vroeg ik me af.
"Nou praten", zei A. "Het is meer... Ik weet niet hoe je dat noemt."
"Kletsen?", vroeg ik.
"Zoiets", zei A. "Alleen dan..."

Ik wist het antwoord al: 'op z'n jongens'.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments