Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

BELOVED HEI, HEDEN OCHTEND 4 MAART 2007



Zondagochtend, 7.30 uur.
Het mist.
En er is helemaal niemand op de hei.

In de vijftien jaar dat ik hier nu woon, heb ik vele kanten van de hei leren kennen. Van treurnis in de regen, tot een pretparadijs op een warme dag. Van liefdevol tot stemmig tot ronduit spookachtig. Maar vandaag komt er dus weer een nieuwe dimensie bij: stil. Doodstil.

Plekken die me raken, kunnen tegen me praten. Dat heb ik van kinds af aan gehad. Het gaat niet met woorden, maar met gevoelens en met plaatjes die ik voor me zie. Over vroeger. Over ooit.
Er was een tijd dat ik dacht dat iedereen dat had. Maar toen ik hier eens met A. liep te wandelen en vroeg of hij het herkende, keek hij me heel verbaasd aan. Sindsdien weet ik dat ik hierin 'op mezelf' ben.

Ik ga hardlopen. En boy, wat voelt het vandaag extra bijzonder nu er niemand anders is om de boel te verstoren.
Ik stem me af op de hei, alsof ik een radiozender zoek. Eerst is er ruis en dan, bingo, is het raak. De hei vertelt. Het zijn herinneringen, emoties, mededelingen, allemaal in de vorm van korte flarden die komen en gaan, zoals de wolken van de mist waar ik doorheen loop.

Het hardlopen gaat moeiteloos. Ik vlieg. En na een minuut of veertig, vlieg ik er weer uit.

Met spijt in m'n hart kijk ik nog een keer om.
En vraag me af of ik dit ooit nog zo intens zal beleven.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment