Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

UNHAPPY LANDINGS

Na een week intensief spiritueel bezig geweest te zijn, weet je dat je weer een keer moet landen. Niet fysiek, maar op die andere manier. En dat zijn meestal geen happy landings...

De zondag was ik nog redelijke spiritueel doorgekomen. Maar toen werd het maandag: een werkdag bij de omroepbladen.

Zoals gevorderde lezers weten, zijn de omroepbladen verhuisd. Dat is alweer een jaar geleden, maar nog altijd heb ik moeite met de nieuwe werkomgeving. Bijvoorbeeld omdat je voor alles een pasje nodig hebt, van printen tot eten en binnenkomen, je fiets wegzetten en je koffie halen aan toe. Zonder pasje besta je gewoon niet.
Verder is alles zogenaamd efficiënter geworden. Dat betekent dat als je een computerprobleem hebt, je niet meer naar het ICT-wonder John mag bellen die gewoon een kamer verderop zit. Maar dat je eerst de helpdesk moet bellen aan de andere kant van de omroepstad. Daar gaat een dame die ik niet ken en die mij niet kent dan inventariseren wat het probleem is aan de hand van een vragenlijst. Die lijst begint met de vraag 'heeft u een Mac of een PC?' Een vraag die zo ridicuul is - iedere redactie werkt louter en alleen met Macs - dat het lijkt of die mevrouw op Mars zit. (Overigens belt die mevrouw daarna naar John en die komt dan gelukkig weer gewoon langs om het probleem op te lossen. Heel efficiënt.)

Ook is alles ineens gecentraliseerd. Dat leidt tot idiote maatregelen die per mail worden aangekondigd. Zo hadden we dit jaar 'een centraal geregelde Kerst', met 'centraal geregelde kerstbomen voor iedere afdeling' en 'centraal geregelde ballen en slingers'. In januari kregen we het bericht dat er speciale 'kerstballenboxen' op de afdelingen neergezet zouden worden waar we alles weer in konden doen. Op een of andere manier droeg het niet bij aan de sfeer.

Wat er na een jaar nog altijd aan ontbrak, waren planten op de afdelingen. Die mochten we niet meenemen vanuit het oude gebouw, want dat was niet centraal. Dus. Een jaar lang zeurden werknemers om planten. En toen kwam er eindelijk een mevrouw met een vragenlijst om zo 'onze wensen te inventariseren' en vervolgens 'centraal de planten te bestellen.' Want: efficiënt. (Volgt u het nog?) Maar na het bezoek van de mevrouw kwamen er maar geen planten, terwijl het tuincentrum toch echt om de hoek zit.
"Waar blijven de planten toch?", riep ik gisteren toen ik de redactie opliep.
"Die komen voorlopig niet. Vanwege de grootte van het bedrijf moet de aanschaf waarschijnlijk Europees aanbesteed worden", zei redactrice J.
Dat vond ik dan wel weer een hele grappige opmerking. Of... Toch? Het was toch wel een grapje? Toch, J., zeg even dat het een grapje is...

Het blijkt geen grapje.
Maar het is vast heel efficiënt.
We zijn weer terug op aarde.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments